ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΕΦ ΑΠΑΞ από ΕΤΥΠΣ και ΤΠΔΥ

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ Αρ. Φύλλου 3498

31 Δεκεμβρίου 2012

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Αριθμ. 30854/3809 (1)

Ανασχεδιασμός Τεχνικής Βάσης Εφάπαξ Παροχών.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις της περίπτωσης 7 της υποπαραγράφου ΙΑ.5 του ν.4093/2012 «΄Εγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013−2016 – Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής του ν.4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013−2016»

2. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του κώδικα νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα, που κωδικοποιήθηκε με το άρθρο πρώτο του π.δ 63/2005 (Α΄98).

3. Τις διατάξεις του π.δ/τος 85/2012 «Ίδρυση και μετονομασία Υπουργείων, μεταφορά και κατάργηση υπηρεσιών» και του π.δ/τος 86/2012 «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών» (ΦΕΚ 141 Α΄).

4. Τις διατάξεις του π.δ/τος 372/1995 (Α΄201) «Μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων, από το Υπουργείο Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στο Υπουργείο Εργασίας» και του π.δ/τος 213/1992 (Α΄102) «Οργανισμός της Γενικής Γραμματείας

Κοινωνικών Ασφαλίσεων».

5. Το υπ’ αριθμ. πρωτ. οικ. 682/31−12−12 έγγραφο της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής με το οποίο παρέχεται η σύμφωνη γνώμη της.

6. Το γεγονός ότι από τις διατάξεις της παρούσας απόφασης, δεν προκαλείται οικονομική επιβάρυνση σε βάρος του Κρατικού Προϋπολογισμού και των Προϋπολογισμών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης που παρέχουν Εφάπαξ Βοηθήματα, αποφασίζουμε:

Οι τεχνικές παράμετροι της περίπτωσης 7 της υποπαραγράφου ΙΑ.5 του ν.4093/2012 καθορίζονται ως εξής:

1. Νέα τεχνική βάση για τις εφάπαξ παροχές των φορέων – τομέων πρόνοιας

Το γενικό πλαίσιο που διέπει τον καθορισμό των εφάπαξ παροχών, είναι ένα διανεμητικό σύστημα καθορισμένων εισφορών με νοητή κεφαλαιοποίηση (NDC).

 Το νέο σύστημα εφαρμόζεται από 1.1.2014.

2. Γενικός τύπος υπολογισμού απονεμόμενης εφάπαξ παροχής. Κατά τη συνταξιοδότηση, με βάση την αρχή της ισοδυναμίας η συσσωρευμένη αξία των εισφορών, πρέπει να αποτελεί την εφάπαξ παροχή.

Για τη συσσώρευση των εισφορών γίνεται χρήση πλασματικού ποσοστού επιστροφής το οποίο ορίζεται ως η ετήσια μεταβολή της βάσης υπολογισμού των εισφορών για το σύνολο των ασφαλισμένων.

Σύμφωνα με τα παραπάνω το ποσό της απονεμόμενης εφάπαξ παροχής για το έτος t προκύπτει από τον παρακάτω τύπο:

όπου

                                        a                     a

LS_t^NDC  = SF₁ ΣCom _j Π(1+g_k)  (1)

                               J=1           k=j

Conj : οι συνολικές ετήσιες εισφορές του έτους j

 a : τα έτη συσσώρευσης εισφορών

gk : η ετήσια μεταβολή της βάσης υπολογισμού των εισφορών του έτους και υπολογίζεται σύμφωνα με τον τύπο όπου ΣWk η βάση υπολογισμού των εισφορών όλων των ασφαλισμένων του Ταμείου το έτος k

Όταν η εισφορά δεν προκύπτει ως ποσοστό επί μιας βάσης υπολογισμού εισφορών, πρέπει αυτή να μετατρέπεται ως ποσοστό επί βάσης εισφορών, ώστε αυτή η βάση εισφορών να λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό του ετήσιου πλασματικού ποσοστού επιστροφής.

SFt : ο συντελεστής βιωσιμότητας για το έτος t

3. Συντελεστής βιωσιμότητας

Ως συντελεστής βιωσιμότητας για το έτος t ορίζεται

το πηλίκο:

όπου

                                                  LS

                    C₁ +SC₁ – AD_t +A_t-------

                                                  TL_t

Sf₁ = --------------------------------------------------------------- με SF_t ≤ 1 (2)                          

                        LS_t

 

Ct : οι συνολικές εισφορές εργαζόμενων ή/και εργοδότη έτους t

SCt : η ειδική τακτική εισφορά έτους t, όπου υπάρχει

ADt : τα διοικητικά έξοδα έτους t

At : η περιουσία η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την

31.12 του έτους t, πριν την καταβολή των συνολικών εφάπαξ παροχών του έτους t και χωρίς να  ληφθούν υπόψη οι συνολικές εισφορές εργαζόμενων ή/και εργοδότη του έτους t, η ειδική τακτική εισφορά του έτους t όπου αυτή υπάρχει, καθώς και τα διοικητικά έξοδα του έτους t

LSt : οι συνολικές εφάπαξ παροχές έτους t, χωρίς την εφαρμογή του συντελεστή βιωσιμότητας

TLt : η παρούσα αξία συνολικών υποχρεώσεων με βάση τα δεδουλευμένα δικαιώματα των ασφαλισμένων στο έτος t (χωρίς την εφαρμογή συντελεστή βιωσιμότητας) με τους κανόνες του συστήματος NDC

Η περιουσία At του έτους t λαμβάνεται υπόψη σε τρέχουσες τιμές, ενώ το τμήμα αυτής πρέπει να

εί ναι μικρότερο ή ίσο της κυκλοφορούσας περιουσίας.

Τα διοικητικά έξοδα του έτους t, που λαμβάνονται υπόψη στον τύπο (2), ορίζονται ως εκείνα τα έξοδα διοίκησης που πραγματοποιούνται στο έτος t, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι υποχρεώσεις του Φορέα−Τομέα προς τους ασφαλισμένους. Αυτά τα έξοδα δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 2,5% των ασφαλιστικών εισφορών του έτους t.

Η καταβολή των εφάπαξ παροχών του έτους t, πραγματοποιείται μετά τον υπολογισμό του συντελεστή βιωσιμότητας του έτους t.

Οι διαδικασίες για τον υπολογισμό του οριστικού συντελεστή βιωσιμότητας του έτους t ολοκληρώνονται

ως το τέλος του πρώτου τριμήνου του επόμενου ημερολογιακού έτους.

4. Γενικά Θέματα

Τυχόν λοιπά ή/και έκτακτα έσοδα καθώς και τα έσοδα επενδύσεων μειωμένα κατά τα έξοδα επενδύσεων, δημιουργούν περιουσιακά στοιχεία.

Για την επιστροφή εισφορών εντόκως, εάν και όπου αυτή προβλέπεται, για τις περιπτώσεις που δε συμπληρώνονται οι προϋποθέσεις λήψης εφάπαξ παροχής, ως επιτόκιο καθορίζεται ο δείκτης τιμών καταναλωτή του τρέχοντος έτους, μειωμένο κατά μια ποσοστιαία μονάδα.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΡΟΥΤΣΗΣ__

περίπτωση 7 της υποπαραγράφου ΙΑ.5 του ν.4093/2012 «΄Εγκριση Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013−2016 – Επείγοντα Μέτρα Εφαρμογής του ν.4046/2012 και του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013−2016»

 ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΙΑ.5. ΜΕΙΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΕΦΑΠΑΞ ΒΟΗΘΗΜΑΤΩΝ

………….

3. Οι ανωτέρω μειώσεις στους ασφαλισμένους του Τομέα Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων του ΤΠΔΥ και του Κλάδου Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ του ΤΑΥΤΕΚΩ διενεργούνται μετά την εφαρμογή των μειώσεων που προβλέπονται με τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 2 του ν. 4024/2011 (Α΄ 226)         

……….

7. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής  Ασφάλισης και Πρόνοιας, που εκδίδεται μέχρι 31.12.2012,  μετά από σύμφωνη γνώμη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής, καθορίζεται η νέα τεχνική βάση για τις εφάπαξ  παροχές των φορέων – τομέων πρόνοιας, καθώς και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την υλοποίησή της. Από 1.1.2014 το εφάπαξ βοήθημα που χορηγείται σε όλους τους ασφαλισμένους των φορέων – τομέων πρόνοιας υπολογίζεται σύμφωνα με τη νέα τεχνική βάση για τις εφάπαξ παροχές.

Το  λεγόμενο «μικρό»  Εφ Απαξ χορηγείται απ΄το ΤΕΑΠΑΣΑ Ειδικότερα:

ΑΠ  ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΠΥΡ/ΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΟΥ  ΕΙΝΑΙ ΤΟ Τ.Π.Υ.Π.Σ. ΤΟΥ ΤΕΑΠΑΣΑ  (τ.  ΕΤΥΠΣ)

http://www.teapasa.gr/index.php/klados-pronoias/59.html 

Το  «μεγάλο»  Εφ Απαξ χορηγείται από το ΤΠΔΥ. Οι τελευταίες μειώσεις περιγράφονται  ΣΤΗΝ  παρ. 6 του άρθρου 2 του ν. 4024/2011 (Α΄ 226)  ΚΑΙ     είναι της τάξης του 20%   (περίπου 46% απ το 2009).

Απ΄τα  παραπάνω διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι μόνον όσοι αποχωρήσουν το 2013  ίσως προλάβουν να εισπράξουν μέρος των μειωμένων Εφ Άπαξ……..

Η απώλεια  θα ξεπεράσει τα 25.000,00 ευρώ ανά τομέα στα υψηλότερα κλιμάκια……..

Τα «λεφτά»  άλλαξαν χέρια ………. Και σίγουρα δεν θα υπάρχουν

την  01-01-2014. Δυστυχώς κάποιοι θεώρησαν κινδυνολογία και πολιτικολογία την απλή παρακολούθηση των εξελίξεων και των νομοθετημάτων που επίσης "δυστυχώς" ψηφίστηκαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Η αρχή έγινε με τον Ν3845/2010 (Πρώτο ΜΝΗΜΟΝΙΟ) για τον οποίο δεν ήταν «αδιάβαστοι» , Μόνον, μερικοί πολιτικοί που είχαν και το θράσος να το ομολογήσουν. Χρειάστηκαν τρία χρόνια στους συμπολίτες μας  αλλά και στους συναδέλφους και πληθώρα περικοπών για να καταλάβουν ότι κάτι δεν πάει καλά. 

Δεν διαφαίνεται ελπίδα καλυτέρευσης των συνθηκών διαβίωσης.

Η  κρίση έχει πλήξει βαθιά την «Ελληνική Οικογένεια ».

Το συνδικαλιστικό κίνημα δεν στηρίχθηκε στις δράσεις του και βρέθηκε στο στόχαστρο της επικοινωνιακής απαξίωσης. Σημειωτέων στο χώρο του ΠΣ την τελευταία τριετία επικράτησαν Πολιτικές επιλογές, ισοπεδωτικού χαρακτήρα και έλλειψης σεβασμού σε βασικές αρχές, εξασφάλισης λειτουργίας του οργανισμού, ώστε  να δύναται να ανταποκριθεί στις διαμορφούμενες κοινωνικές συνθήκες και να προασπίσει με ασφάλεια το κοινωνικό σύνολο στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του.

Η ισοπέδωση όμως βρήκε υποστηρικτές   στελέχη του ΠΣ που ως «άλλοι προσκυνημένοι»   τις υλοποίησαν.

……………

χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια σήμερα και στην επόμενη ημέρα και όπως έλεγε ο

Ν.ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

"Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;"

 

 

 

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΧΩΡΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ : Νόμος 3938/2011

Α΄ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΣΧΕΔΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΝΟΜΩΝ

ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

«Σύσταση Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας

στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και άλλες διατάξεις»

……………………………
4. Επί του άρθρου 15 παρ. 1, 2, 3, 7, 9 και 10
Με τις διατάξεις του προτεινόμενου άρθρου συνιστάται στο Πυροσβεστικό Σώμα (εφεξής, «Π.Σ.») ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού, με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου, με την ονομασία «Πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης» και με δυνατότητα διαρκούς ανανέωσης της θητείας τους (άρθρο 15παρ. 7), σε οργανικές θέσεις που συνιστώνται με ταυτόχρονη αντίστοιχη μείωση των οργανικών θέσεων των μόνιμων πυροσβεστών (άρθρο 15 παρ.1). Τα καθήκοντα που θα εκτελούν οι πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης είναι «κυρίως καθήκοντα δασοπυρόσβεσης, δασοπροστασίας και πυρασφάλειας» ενώ, παραλλήλως, «δύνανται να διατίθενται επικουρικά και στην άσκηση των λοιπών καθηκόντων του πυροσβεστικού προσωπικού, ανάλογα με τις υπηρεσιακές ανάγκες» (άρθρο 15 παρ. 9 εδ. α΄). Ο χρόνος παροχής εργασίας και οι άδειές τους ρυθμίζονται από τις διατάξεις που ισχύουν για τους Πυροσβέστες» (άρθρο 15 παρ. 9 εδ. στ΄).
Από τα ανωτέρω καθώς και από τον συνδυασμό των υπόλοιπων διατάξεων του άρθρου 15 συνάγονται, σε σχέση με τη συνιστώμενη νέα κατηγορία προσωπικού του Π.Σ., τα εξής: Αν και προτείνεται να υπαχθούν σε υπηρεσιακή και μισθολογική κατάσταση, όπου έχουν εισαχθεί αποκλίσεις από την αντίστοιχη του μόνιμου πυροσβεστικού προσωπικού γενικών καθηκόντων (διαφορετική διαδικασία πρόσληψης, έλλειψη δυνατότητας βαθμολογικής προαγωγής, διαφορετικός τρόπος υπολογισμού των αποδοχών, κ.λπ.), εν τούτοις οι πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης ασκούν, υπό τους ίδιους όρους (ωράριο, εξοπλισμός, επιχειρησιακός σχεδιασμός), καθήκοντα που αντιστοιχούν στην εκπλήρωση της κύριας αποστολής του Π.Σ.. Συμφώνως προς το άρθρο 1 παρ. 1 του ν. 3511/2006 «Αναδιοργάνωση του Πυροσβεστικού Σώματος, αναβάθμιση της αποστολής του και άλλες διατάξεις», αποστολή του Π.Σ. είναι η «ασφάλεια και προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών και του Κράτους, του φυσικού περιβάλλοντος και ιδίως του δασικού πλούτου της Χώρας από τους κινδύνους των πυρκαγιών (…).  ώστε να επιτυγχάνεται η άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση των πυρκαγιών και των κινδύνων, που απορρέουν από αυτές».
Η, κατά το μεγαλύτερο μέρος, ταύτιση των καθηκόντων μεταξύ των πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης και των μόνιμων πυροσβεστών συνάγεται και από τη διάταξη της παρ. 1 εδ. β΄ του άρθρου 15, συμφώνως προς την οποία η σύσταση των νέων οργανικών επί θητεία θέσεων για τους πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης γίνεται με ταυτόχρονη μείωση αντίστοιχων
οργανικών θέσεων των μόνιμων πυροσβεστών.
Δεδομένου ότι με διατάξεις του άρθρου 15 προτείνεται να εισαχθούν αποκλίσεις του υπηρεσιακού καθεστώτος των πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης από εκείνο που διέπει το μόνιμο πυροσβεστικό προσωπικό, όσες εξ αυτών συνδέονται προς την εκτέλεση υπηρεσίας πρέπει να εξετασθούν υπό το φως της κατά τα ως άνω ανάληψης, εκ μέρους των πρώτων, καθηκόντων έντασης και επικινδυνότητας ίσου βαθμού προς τα καθήκοντα του μόνιμου προσωπικού.
Ειδικότερα:
Α) Συμφώνως προς την παρ. 2 του άρθρου 15, κύριες προϋποθέσεις για την πρόσληψη πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης συνιστούν, καταρχήν, η κατοχή απολυτηρίου Γυμνασίου και ηλικία μικρότερη του 29ου έτους.
Επισημαίνεται ότι το ισχύον αντίστοιχο, καταρχήν, όριο ηλικίας για την κατάταξη των (μόνιμων) δόκιμων πυροσβεστών είναι το 30ό έτος της ηλικίας τους, ενώ προϋπόθεση κατάταξης αποτελεί η κατοχή τίτλου σπουδών οποιουδήποτε τύπου Λυκείου [άρθρο 1 στοιχ. 2 και 3, αντιστοίχως, του π.δ. 19/2006 «Κανονισμός κατάταξης στο Πυροσβεστικό Σώμα των Δοκίμων Πυροσβεστών και άλλες διατάξεις»).
Β) Περαιτέρω, συμφώνως προς την παρ. 3 περίπτ. α΄ του άρθρου 15, ανώτατο όριο ηλικίας για συμμετοχή σε προκήρυξη διαγωνισμού για κατάταξη πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης ορίζεται το 45ο έτος, υπό την προϋπόθεση ότι ο υποψήφιος εργάσθηκε ως εποχικός πυροσβέστης κατά τις αντιπυρικές περιόδους τριών ετών, και, συγκεκριμένως, κατά την περίοδο 2008 έως και 2010. Σημειώνεται, εν προκειμένω, ότι: α) το σχετικό όριο ηλικίας εκλαμβάνεται ως τεκμήριο για την αποτελεσματικότερη εκτέλεση της αποστολής του Π.Σ., «για την εκπλήρωση της οποίας το πυροσβεστικό προσωπικό ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες, που απαιτούν ιδιαίτερα φυσικά και σωματικά προσόντα, όπως (…) αυξημένο επίπεδο μυϊκής δύναμης, αντοχής και ταχύτητας» (ΔΕφΑθ 81/2010, βλ. και ΣτΕ 2096/2000), και β) η διαφοροποίηση στο όριο ηλικίας κατάταξης για την ίδια κατηγορία προσωπικού (ή προσωπικού που ασκεί τα ίδια ή παρόμοια καθήκοντα) έχει κριθεί σύμφωνη προς την αρχή της ισότητας, «όταν συναρτάται προς μία επαρκή χρονικά απασχόληση στην δασοπυρόσβεση και την απόκτηση αντίστοιχης εμπειρίας» (ΣτΕ 1564/2009).
Γ) Συμφώνως προς το εδ. ε΄ της παρ. 3 του άρθρου 15, «(…) δεν απαιτείται όριο αναστήματος, ούτε η υποβολή τους των υποψηφίων πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης με προϋπηρεσία εποχικού πυροσβέστη ή εποχιακού εργατοτεχνικού προσωπικού] σε αθλητικές δοκιμασίες».
Από τη διατύπωση της ως άνω διάταξης συνάγεται ότι, ενώ για τους υποψήφιους πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης με προϋπηρεσία εποχικού πυροσβέστη ή εποχιακού εργατοτεχνικού προσωπικού δεν απαιτείται όριο αναστήματος ούτε η υποβολή τους σε αθλητικές δοκιμασίες, για τους υπόλοιπους υποψήφιους πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης (χωρίς προϋπηρεσία) εφαρμόζονται κανονικώς οι διατάξεις περί ελάχιστου αναστήματος και περί υποβολής σε αθλητικές δοκιμασίες.
Σχετικώς με το όριο αναστήματος, έχει κριθεί ότι το κριτήριο του καθορισμού «ενός ελαχίστου αναστήματος, 1,70 μ., που δεν υπερβαίνει κατά πολύ το μέσο όρο αναστήματος των ανδρών (1,67 μ.) για την πρόσληψη ως πυροσβέστη, είναι πρόσφορο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου από τον κανονιστικό νομοθέτη σκοπού, ο οποίος συνίσταται στη θέσπιση ορισμένων σωματικών προσόντων αναγκαίων (…) για την αποτελεσματικότερη εκτέλεση της αποστολής του Πυροσβεστικού Σώματος, για την εκπλήρωση της οποίας το πυροσβεστικό προσωπικό ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες, που απαιτούν ιδιαίτερα φυσικά και σωματικά προσόντα, όπως ορισμένο ύψος (πρβλ. ΣτΕ 2096/2000)» (όπως αναφέρεται στη ΔΕφΑθ 81/2010). Περαιτέρω, έχει κριθεί ότι το κριτήριο του καθορισμού ελάχιστου αναστήματος «δικαιολογείται από λόγους δημοσίου συμφέροντος, συναπτόμενους προς τις
απαιτήσεις του πυροσβεστικού επαγγέλματος, καθόσον αποτελεί προϋπόθεση αναγκαία και πρόσφορη για την αποτελεσματική εκτέλεση του έργου της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, δεδομένου ότι το πυροσβεστικό προσωπικό κατά την εκπλήρωση της αποστολής του ασκεί δραστηριότητες που απαιτούν ιδιαίτερα φυσικά και σωματικά προσόντα, μεταξύ των οποίων και ορισμένο ελάχιστο ανάστημα (πρβλ. ΣτΕ 1247/2008 που αφορά ανάστημα αστυνομικού προσωπικού)» (όπως αναφέρεται στη ΔΕφΑθ 592/2009).
Σχετικώς με τη μη υποβολή σε αθλητικές δοκιμασίες επισημαίνεται ότι, συμφώνως προς τις διατάξεις του άρθρου 7 του π.δ. 19/2006, απαραίτητο στάδιο της διαδικασίας διαγωνισμού των υποψήφιων δόκιμων πυροσβεστών (για μόνιμο πυροσβεστικό προσωπικό) αποτελεί η αυστηρή διαδικασία αθλητικών δοκιμασιών και αγωνισμάτων χωρίς δικαίωμα επανεξέτασης. Συναφώς, έχει κριθεί ότι «Με τη διαδικασία των αθλητικών δοκιμασιών επιδιώκεται η διαπίστωση της σωματικής ικανότητας του υποψηφίου πυροσβέστη, σε βαθμό ικανοποιητικό για την άσκηση του πυροσβεστικού έργου» (ΔΕφΑθ 34/2010), και ότι «οι καλές επιδόσεις του υποψηφίου στις ως άνω αθλητικές δοκιμασίες συνιστούν μέσο πιστοποίησης ύπαρξης της μυϊκής δύναμης, που απαιτείται προκειμένου να είναι σε θέση να εκτελέσει τα μελλοντικά του καθήκοντα (…), δεδομένου ότι οι πυροσβεστικοί υπάλληλοι κατά την εκπλήρωση των ειδικών καθηκόντων τους (καταστολή πυρκαγιών, αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, διάσωση ατόμων και περιουσιών), αναπτύσσουν δραστηριότητες, όπου τα σωματικά προσόντα διαδραματίζουν ως επί το πλείστον αποφασιστικό ρόλο, τα οποία συνεπώς πρέπει να έχουν όλοι οι υπάλληλοι, αδιακρίτως φύλου (πρβλ. ΣτΕ 1247/2008)» και πρέπει να ανταποκριθούν «στις συνεχώς διευρυνόμενες αρμοδιότητες αυτού [του Π.Σ.] (καταστολή πυρκαγιών, αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, διάσωση ατόμων και περιουσιών, επικίνδυνα περιβαλλοντικά, τεχνολογικά, βιοχημικά, ραδιενεργά και λοιπά συμβάντα), οι οποίες προδήλως απαιτούν αυξημένες ψυχοσωματικές δυνάμεις» (ΔΕφΑθ 1010/2009).
Συμφώνως προς την αιτιολογική έκθεση επί του υπό ψήφιση Νσχ (σελ. 8),η απόκλιση από τον κανόνα, τόσο του ελάχιστου αναστήματος (τουλάχιστον 1,70 μ. για τους άνδρες και 1,65 μ. για τις γυναίκες, βλ. άρθρο 1 στοιχ.5 του π.δ. 19/2006), όσο και της υποβολής σε αθλητικές δοκιμασίες, δικαιολογείται «λόγω της μακράς προϋπηρεσίας και της δοκιμασίας τους στο αντικείμενο αυτό». Επαναλαμβάνεται, εν προκειμένω, ο προβληματισμός που εκτέθηκε ανωτέρω (υπό Β της παρούσας παρατήρησης) σχετικώς με τον χαρακτηρισμό προϋπηρεσίας τριών ετών, ως «μακράς». Επισημαίνεται, συναφώς, ότι η προϋπηρεσία των υποψηφίων περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων: α) τους έχοντες την ειδικότητα του πυροφύλακα (Κατηγορία Δ΄, άρθρο 1 παρ. 3 του π.δ. 124/2003 «Κανονισμός πρόσληψης προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, στο Πυροσβεστικό Σώμα, ως πυροσβεστών εποχικής απασχόλησης»), κύριο καθήκον του οποίου αποτελεί «η στελέχωση Πυροφυλακίου», κτηριακής, δηλαδή, εγκατάστασης μόνιμου παρατηρητηρίου (όλα τα πυροφυλάκια των δασικών υπηρεσιών παραχωρήθηκαν στο Π.Σ. με το άρθρο 2 παρ. 2 του ν. 2612/1998 «Ανάθεση της δασοπυρόσβεσης στο Πυροσβεστικό Σώμα και άλλες διατάξεις»), και β) το εποχιακό εργατοτεχνικό προσωπικό (άρθρο 30 παρ. 20 του ν. 2538/1997), καθήκον του οποίου αποτελεί η «εξυπηρέτηση λειτουργίας ή άλλων αναγκών των επίγειων και εναέριων πυροσβεστικών μέσων, των σταθμών αεροπυροσβεστικών μέσων, των σταθμών αεροπυρόσβεσης, των πυροφυλακείων και  εγκαταστάσεων».
Διατυπώνεται, επομένως, το ερώτημα εάν προϋποθέσεις πρόσληψης (ελάχιστο απαιτούμενο ανάστημα, αυξημένο επίπεδο μυϊκής δύναμης, αντοχής και ταχύτητας, κ.λπ.), οι οποίες, συμφώνως προς την προεκτεθείσα νομολογία, κρίνονται αναγκαίες και πρόσφορες για την εκτέλεση του έργου του Π.Σ. και συνάπτονται κατ’ αντικειμενικό τρόπο προς την εκτέλεσή του, μπορούν να μην απαιτούνται, όταν πρόκειται για την πρόσληψη προσωπικού με προϋπηρεσία σε διαφορετικό αντικείμενο από εκείνο της προκηρυσσόμενης θέσης.
5. Επί του άρθρου 15 παρ. 5
Κατά την προς ψήφιση διάταξη, «Ο αριθμός των μορίων ανά κριτήριο, (…), τα λοιπά απαιτούμενα προσόντα και ο τρόπος διαπίστωσής τους, τα κωλύματα, (…), η διαδικασία πρόσληψης και κάθε άλλο σχετικό θέμα καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη». Δημιουργείται, ενπροκειμένω, προβληματισμός εάν τα προσόντα και τα κωλύματα κατάταξης κατηγορίας προσωπικού σε Σώμα Ασφαλείας, καθώς και η εν γένει διαδικασία πρόσληψής του μπορούν να θεωρηθούν ως ειδικότερα ή μερικότερα ή λεπτομερειακού ή τεχνικού χαρακτήρα θέματα. Σε περίπτωση αρνητικής απάντησης, για τη ρύθμισή τους ενδείκνυται η παροχή εξουσιοδότησης προς έκδοση προεδρικού διατάγματος.
6. Επί του άρθρου 15 παρ. 6
Κατά το εδ. ε΄ της προτεινόμενης διάταξης, «Όσοι προσλαμβάνονται κατά το χρονικό διάστημα της τριετίας αυτής [δηλαδή, της τριετίας από την κατάρτιση του πίνακα επιτυχόντων από την αρμόδια επιτροπή] απαιτείται να έχουν κατά το χρόνο πρόσληψής τους τα προσόντα που προβλέπονται από  την προκήρυξη». Θα ήταν, ενδεχομένως, σκόπιμο, για λόγους ορθής εφαρμογής της προτεινόμενης ρύθμισης, να αντικατασταθεί η εν λόγω διάταξη ως εξής: «Όσοι προσλαμβάνονται κατά το χρονικό διάστημα της τριετίας αυτής [δηλαδή, της τριετίας από την κατάρτιση του πίνακα επιτυχόντων από την αρμόδια επιτροπή] απαιτείται να έχουν κατά το χρόνο πρόσληψής τους τα προσόντα που προβλέπονται από την προκήρυξη, εκτός της ηλικίας, την οποία απαιτείται να έχουν κατά τον χρόνο λήξης της προθεσμίας υποβολής της αίτησης».

7. Επί του άρθρου 15 παρ. 8

Α) Κατά την προτεινόμενη διάταξη, «Πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης, οι οποίοι κατά το χρόνο πρόσληψής τους δεν είχαν υπερβεί το 35ο έτος της ηλικίας τους, μπορούν να ζητήσουν (…) να ενταχθούν στο μόνιμο πυροσβεστικό προσωπικό (…)».
Η εν λόγω κατηγορία προσωπικού προτείνεται να μονιμοποιείται χωρίς την τήρηση των διαδικασιών και των προϋποθέσεων που έχουν καθορισθεί για τους υπόλοιπους υποψήφιους δόκιμους πυροσβέστες. (Για τα ζητήματα που ανακύπτουν, βλ. ανωτέρω, υπό Παρατήρηση 4). Εξ άλλου, έχει κριθεί ότι, κατά τον καθορισμό του τρόπου εξακρίβωσης της καταλληλότητας των υποψηφίων για την άσκηση των καθηκόντων του πυροσβεστικού υπαλλήλου (τρόπος εξέτασης, είδος αγωνισμάτων, κ.λπ.) «ο νομοθέτης (…) πρέπει να ασκεί την ευχέρεια αυτή με κριτήρια αντικειμενικά, γενικά για όλους τους υποψηφίους και πρόσφορα για την κατά τα ανωτέρω διακρίβωση της καταλληλότητάς τους (ΣτΕ 741/2002, 1433/2004, 3443/2004)» (όπως αναφέρεται στη ΔΕφΑθ 1010/2009).
Β) Κατά το εδ. ε΄ της προτεινόμενης διάταξης, «Οι εντασσόμενοι καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις Πυροσβεστών (…)». Εν προκειμένω, θα έχρηζε, ενδεχομένως, διευκρίνισης το εξής ζήτημα:
Συμφώνως προς το άρθρο 11Α του π.δ. 170/1996 «Κανονισμός κατάταξης δοκίμων Πυροσβεστών και μεταθέσεων του πυροσβεστικού προσωπικού του Πυροσβεστικού Σώματος, οι πυροσβέστες «μετατίθενται στην πόλη συμφέροντός τους, μόνον εφόσον προκύψει σε αυτήν πραγματική κενή οργανική θέση και ταυτόχρονα έχει προηγηθεί πρόσληψη πυροσβεστών στην Υπηρεσία από την οποία επιθυμούν να μετατεθούν», ενώ, παραλλήλως, «λαμβάνεται υπόψη η μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας» ή «η μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας που είχαν κατά την αποφοίτησή τους από τη Σχολή Πυροσβεστών».
Από τον συνδυασμό των εν λόγω διατάξεων προκύπτει ότι: α) στο σύστημα μεταθέσεων, ισχύει η αρχαιότητα ως κριτήριο επιλογής του υπαλλήλου του οποίου η αίτηση προτίμησης θα γίνει δεκτή, και β) εισάγεται κατευθυντήρια γραμμή προς τη διοίκηση να τοποθετεί τους νεοπροσλαμβανομένους σε Υπηρεσία, που είτε έχει ήδη οργανικό κενό, είτε δεν την έχει δηλώσει αρχαιότερος υπάλληλος ως τόπο προτίμησης. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, δεν καθίσταται σαφές, από τη διατύπωση της παρ. 8 εδ. ε΄ του άρθρου 15, εάν οι ενταχθησόμενοι στο Π.Σ., μετά τη λήξη της πενταετίας, θα θεωρηθούν νεοπροσλαμβανόμενοι και θα καταλάβουν οργανικές θέσεις που δεν έχουν ζητηθεί από αρχαιότερους πυροσβέστες.

8. Επί του άρθρου 15 παρ. 9

Κατά τα εδ. α΄ και β΄ της προτεινόμενης διάταξης, «Οι Πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης ασκούν κυρίως καθήκοντα δασοπυρόσβεσης, δασοπροστασίας και πυρασφάλειας. Επίσης, δύνανται να διατίθενται επικουρικά και στην άσκηση των λοιπών καθηκόντων του πυροσβεστικού προσωπικού, ανάλογα με τις υπηρεσιακές ανάγκες». Θα έχρηζε, ενδεχομένως, διευκρίνισης η έννοια της κατ’ επικουρικό τρόπο διάθεσης του εν λόγω προσωπικού στην άσκηση των υπόλοιπων καθηκόντων του πυροσβεστικού προσωπικού (όπως αυτά προβλέπονται στα άρθρα 1 και 2 του ν. 3511/2006 και σε άλλες κανονιστικές πράξεις).

9. Επί του άρθρου 15 παρ. 10

Κατά τα εδ. γ΄ και δ΄ της προς ψήφιση διάταξης, «Οι πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης τοποθετούνται με απόφαση του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, ανάλογα με τις υπηρεσιακές ανάγκες και μετατίθενται  σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού Μεταθέσεων που ισχύει για το μόνιμο πυροσβεστικό προσωπικό. Ειδικά οι πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης που προέρχονται από τους υποψηφίους της παρ. 3 τοποθετούνται στις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες και τα Πυροσβεστικά Κλιμάκια του νομού όπου υπηρετούσαν ως εποχικοί πυροσβέστες». Θα έχρηζε, ενδεχομένως, διευκρίνισης η σχέση μεταξύ των δύο κατηγοριών οργανικών θέσεων, εκείνης των πυροσβεστών πενταετούς απασχόλησης, που συνιστάται με το υπό ψήφιση Νσχ, και εκείνης του μόνιμου πυροσβεστικού προσωπικού, ώστε να αποσαφηνισθεί το ζήτημα των μεταξύ τους τομών στο θέμα των μεταθέσεων. Στην περίπτωση κατά την οποία ήθελε γίνει δεκτό ότι και οι δύο κατηγορίες υπαλλήλων διεκδικούν κοινές οργανικές θέσεις, εγείρονται ζητήματα όμοια με της διάταξης της παρ. 8 εδ. ε΄ του άρθρου 15.
10. Επί του άρθρου 15 παρ. 15
Κατά την προτεινόμενη διάταξη, «Οι μηνιαίες αποδοχές των Πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης είναι αυτές που λαμβάνουν ως εποχικοί πυροσβέστες ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας τους και την οικογενειακή τους κατάσταση». Δεδομένου ότι ως πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης δύνανται να προσληφθούν και πρόσωπα χωρίς προϋπηρεσία εποχικού πυροσβέστη, αλλά και ότι ο θεσμός της πρόσληψης πυροσβεστικού προσωπικού εποχιακής απασχόλησης είναι πιθανό να μην έχει εφαρμογή μετά λίγα έτη από σήμερα, η εν λόγω διάταξη θα έπρεπε να αντικατασταθεί κατά τρόπο, ώστε ο καθορισμός των μηνιαίων αποδοχών των εν λόγω επί θητεία υπαλλήλων να γίνεται κατ’ αναφορά προς ρυθμίσεις σχετικές με τον υπολογισμό της μισθοδοσίας. Σε αντίθετη περίπτωση, θα εξακολουθήσουν να ισχύουν διαφοροποιήσεις που υφίστανται σήμερα κατά τη μισθοδοσία εποχικών πυροσβεστών διαφορετικών ειδικοτήτων, για κάθε μία εκ των οποίων προβλέπονται διαφορετικά καθήκοντα (βλ. άρθρο 1 παρ. 3 του π.δ. 124/2003, και, για το ισχύον διαφορετικό μισθολογικό καθεστώς μεταξύ των κατηγοριών εποχικών πυροσβεστών, βλ. υπ’ αριθμ. 19535 Φ. 504.22/29.4.2009 εγκύκλιο Α.Π.Σ.), παρά την προτεινόμενη, με το υπό ψήφιση άρθρο 15, ανάληψη, στο εξής εκ μέρους όλων των προσληφθησομένων, κοινών καθηκόντων. Θα έχρηζε, επίσης, διευκρίνισης ο τρόπος υπολογισμού της αμοιβής του προσληφθησόμενου προσωπικού για υπερωριακή απασχόληση (ώρες νυχτερινής απασχόλησης, αργίες, Σάββατα και Κυριακές), δεδομένου ότι το μόνιμο πυροσβεστικό προσωπικό αμείβεται για αυτή με διαφορετικό τρόπο σε σχέση τόσο με τους πολιτικούς δημόσιους υπαλλήλους, όσο και με τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα.

ΤΕΑΠΑΣΑ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΕΤΥΠΣ & ΤΑΥΠΣ

http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&frm=1&source=web&cd=1&ved=0CBsQFjAA&url=http%3A%2F%2Fstatic.diavgeia.gov.gr%2Fdoc%2F%25CE%25924%25CE%2592%25CE%2592%25CE%259B-%25CE%25A4%25CE%25A66&ei=xRN9UIzAMIaM0AWaoIGgBQ&usg=AFQjCNHd38QLWbzYsait2p6G5KLp-L8sqg



Πρίν δέκα μήνες  είχαμε ενημερώσει τους όλους τους εργαζόμενους στο Πυρ/κό Σώμα για το μέλλον των ταμείων μας με το παρακάτω κείμενο:
"Την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου, αντιπροσωπεία του Δ.Σ. της ΕΑΠΣ, (Φ. Παντελεάκος, Α. Μανιάτης) επισκέφθηκαν τον Πρόεδρο του ΤΕΑΠΑΣΑ, προκειμένου να ενημερωθούν για την κατάσταση των επικουρικών ταμείων του Π.Σ. με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης και των σχετικών αναλογιστικών μελετών βιωσιμότητάς τους. Ο Υποστράτηγος της ΕΛ.ΑΣ. κ. Τσουβαλάς μαζί με τους Διευθυντές του, έκαναν μια αναλυτική παρουσίαση των οικονομικών δεδομένων, υπό το βάρος της δύσκολης οικονομικής κατάστασης της χώρας. Από την πλευρά της, η ΕΑΠΣ, εξέφρασε την δυσαρέσκεια της για το μέχρι σήμερα αποκλεισμό εκπροσώπου της από το ΔΣ του ταμείου, καθώς και για την παντελή ενημέρωσή της για τεκταινόμενα και την πορεία τους. Επίσης διατυπώθηκε η ανησυχία για την πορεία του ταμείου, με το δεδομένο ότι τα αποθεματικά τους δύναται να επηρεαστούν από το σχεδιαζόμενο «κούρεμα» μιας και βρίσκονται κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος και όχι σε επενδύσεις μηδενικού ρίσκου."

Το αποτέλεσμα των ενεργειών της Διοίκησης του ΤΕΑΠΑΣΑ σε συνεργασία με τις ηγεσίες των Σωμάτων ήταν η δημιουργία ελλείματος και η απώλεια των χρημάτων μας.
Περαιτέρω καθορίστηκε πλέον σειρά προτεραιότητας για την χορήγηση των "εφ άπαξ"  για τους δικαιούχους που συνταξιοδοτούνται, όπως φαίνεται σε πρόσφατη απόφαση στην οποία σημειωτέον δυστυχώς, μετείχε ως εκπρόσωπος των εργαζομένων του ΠΣ συνταξιούχος συνάδελφος. 
Δείτε την σχετική απόφαση :  ΑΔΑ: Β43ΟΡΡΞ-ΟΣΙ
http://et.diavgeia.gov.gr/f/teapasa/ada/%CE%9243%CE%95%CE%9F%CE%A1%CE%A1%CE%9E-0%CE%A3%CE%99
ή
http://et.diavgeia.gov.gr/f/teapasa/find/eia:31
Η προσφυγή στην δικαιοσύνη αποτελεί μονόδρο.

ΤΡΙΧΟΤΟΜΗΣΗ ΠΥΡ/ΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ

Στις 31-03-2011 δημοσιεύθηκε ο Ν. 3938 (Α61) με την εφαρμογή του οποίου οδηγείτο σε τριχοτόμηση (τουλάχιστον) το Πυροσβεστικό Προσωπικό. Στο ΠΣ εργάζονται: α) πυροσβεστικό προσωπικό (Γενικών και ειδικών Υπηρεσιών τακτικοί δημόσιοι υπάλληλοι . β)Μετατασσόμενοι εκ της Δασικής τη Υπηρεσίας με την ίδια σχέση εργασίας γ) Πυροσβέστες Πενταετούς Υποχρέωσης με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ορισμένου χρόνου.(όχι πυροσβεστικό προσωπικό αλλά ιδιαίτερη κατηγορία προσωπικού) δ) Συμβασιούχοι Πυροσβέστες με σχέση εργασίας ιδιωτικού ορισμένου χρόνου. ε) Πολιτικό προσωπικό. Ο Νόμος αυτός υπερψηφίστηκε από όλα τα πολιτικά κόμματα. Υπερψηφίστηκε γιατί ουδείς παράγων εκ του Αρχηγείου (οι ίδιοι υπηρετούν και σήμερα στις θέσεις τους άρθρωσε έστω και μία αντίρρηση. Αντιθέτως υποστήριζαν με το πάθος την επιλογή αυτή. Μία επιλογή που υλοποιήθηκε με το χειρότερο τρόπο μετά την έκδοση (κατ’ εξουσιοδότηση του Νόμου) της Υ.Α. 12077 στις 15-07-2011 και της προκήρυξης στις 28-07-2011, γεγονότα άξια περαιτέρω μνημονεύσεως. Ο Νόμος 3938/2011 συντάχθηκε προς υλοποίηση της πολιτικής υστεροφημίας του ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ που αργότερα οργάνωσε συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής με τις μπάντες του Σ.Α. Χαρακτηρίζω ως «εμπαθή» τον εαυτό μου γιατί θα υπενθυμίσω ότι η ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος ( επιλεγμένη από την Παντοδύναμη Κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ) , με δύο άρθρα σε ένα Νόμο( N3938/2011) που αφορούσε την ΕΛ.ΑΣ κατά κύριο λόγο άλλαξε η δομή του Πυροσβεστικού Προσωπικού (κατάργηση 4000 οργανικών θέσεων Πυρ/των και σύσταση του ίδιου αριθμού θέσεων ΠΥΠΥΣ Ν. 4058/2012) Ο Αστυνομικός «συντάκτης» του νομοθετήματος «καπέλωσε» την ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος παρεμβαίνοντας στη δομή και τη λειτουργία του, έχοντας πλήρη άγνοια για τα Πυροσβεστικά δρώμενα. Στον ίδιο Νόμο ο «νομοτέχνης» « χωροφύλακας» πέταξε την Αγροφυλακή στη Δασική Υπηρεσία στην Αποκεντρωμένη Αυτοδιοίκηση και τους Δήμους. Έφτιαξε επίσης άριστα κριτήρια πρόσληψης για τους Ειδικούς Φρουρούς (Ν3938 αρθ. 9), αλλά για το Πυροσβεστικό Σώμα όμως, δεν γεννάται ούτε λόγος σχέσης παρομοίων κριτηρίων. Ο νυν Αρχηγός και το επιτελείο του Πυροσβεστικού Σώματος εκτέλεσαν την τριχοτόμηση του Προσωπικού του Πυροσβεστικού Σώματος με τρόπο που θα ζήλευαν και οι «άνθρωποι της παρανομίας». Με εντολή του κου Παπουτσή ο «άνθρωπός» του και οι συν αυτό, με διαδικασίες «Ξένιου Διός» έφεραν τους Πυροσβέστες Πενταετούς Υποχρέωσης στις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες (ως «Βασιλικότεροι του Βασιλέως» πολιτικά) χωρίς κανένα κριτήριο. Δεν γνωρίζω να υπήρξαν μελέτες τρόπου ένταξης των συμβασιούχων ανά Πυρ/κή Υπηρεσία ή έστω μία αναφορά Διοικητών υπηρεσιών, για το εργασιακό καθεστώς. Σε κάθε περίπτωση δεν υπήρξε μελέτη για την αλλαγή των εργασιακών δεδομένων στο Πυρ/κό Σώμα και επίσης δεν έγινε, έστω ελάχιστη, προεργασία για εφαρμογή, νέου επιχειρησιακού σχεδιασμού με βάση τις επερχόμενες αλλαγές στο οργανόγραμμα του Σώματος. Αποτέλεσμα να υφίσταται σήμερα μια νέα εργασιακή ομηρία 5380 ατόμων με, τους μεν 3400 επιτυχόντες με κάθε τρόπο (νόμιμο ή παράνομο), να έχουν ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας καθ΄ όλο το έτος για δε τους υπολοίπους να περιμένουν μετά από 4 & 1/2 μήνες, μειωμένης εργασιακής απασχόλησης , εάν θα εφαρμοστεί η νομιμότητα και θα προσληφθούν ως επιλαχόντες ή εάν θα ανανεωθεί η πενταετία . Η νομιμότητα πρέπει να διασφαλισθεί σε κάθε περίπτωση . Απαιτείται επανέλεγχος όλων των δικαιολογητικών επιτυχόντων και επιλαχόντων με διαφάνεια. Κατανομή θέσεων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο , τροποποίηση τοποθετήσεων επανασχεδιασμός διοικητικής δομής σε συνάρτηση με την επιχειρησιακή δράση.

ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Επιβάλλεται απ΄τους ανθρώπους που απομύζησαν την Δημόσια Διοίκηση. Πριν δυόμιση χρόνια από το Καστελόριζο ανακοινώθηκε από τον τότε Πρωθυπουργό η «προσφυγή – είσοδος» της χώρας στο ΔΝΤ. Κανείς μας δεν φανταζόταν τις συνέπειες. Σύντομα θα κληθούμε να αποφασίσουμε ως λαός, το μεταβατικό πολιτικό σύστημα που θα μας οδηγήσει με αδιευκρίνιστο τρόπο και προοπτική, στον δρόμο του αύριο, το αύριο που κάποια πολιτικά κόμματα θα αναλάβουν την ευθύνη για το πώς θα πρέπει να κυβερνηθεί ο τόπος. Τα πολιτικά κόμματα, είναι οι φορείς της πολιτικής εκπροσώπησης, που έχουν ως αποστολή δημιουργικό συγκερασμό συμφερόντων μέσα σε ένα πολιτικό σύστημα, δηλαδή έναν μηχανισμό απαντήσεων στις απαιτήσεις της κοινωνίας. Σ΄ αυτό το σύστημα, ο δεύτερος βραχίονας είναι οι φορείς της κοινωνικής εκπροσώπησης, τα συνδικάτα, τα οποία διεκδικούν την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους στη βάση κατηγοριοποιημένων αιτημάτων. Για να υπάρξει σταθερότητα στο πολιτικό σύστημα θα πρέπει οι δύο φορείς- βραχίονες να έχουν προκύψει μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Εάν αυτό δεν συμβεί τότε έχουμε καθεστώς αυταρχικών επιβολών. Τα πολιτικά κόμματα λόγω οδηγιών – θέσεων της Ε.Ε. μοιάζουν μεταξύ τους ιδεολογικά και τα μικρότερα απ΄ αυτά τείνουν ιδεολογικά προς τους φορείς κοινωνικής εκπροσώπησης εκτός ενός που ιστορικά είχε μονότονα σταθερές θέσεις. Τα συνδικάτα για τον ίδιο λόγο χάνουν κάθε διεκδίκηση αξιών, πλεονεκτούν όμως στη γνώση της καθημερινότητας. Μιας καθημερινότητας που κάθε μέρα γίνεται δυσκολότερη με την επιβολή των δυσβάσταχτων μέτρων. Μέτρων που εφαρμόζουν τα επιμέρους διοικητικά συστήματα. Το Πυρ/κό Σώμα αποτελεί ένα δείγμα Διοικητικού συστήματος (Ο βασικότερος φορέας στην πολιτική προστασία της χώρας). Στην κορυφή της Διοικητικής πυραμίδας του Π.Σ. βρίσκονται άνθρωποι που εισήλθαν στον Πυρ/κό Οργανισμό στην πλειονότητά τους, μετά το 1982. Συμβολική η αναφορά μου για παραπομπή και μελέτη στη νοοτροπία εκείνης της εποχής. Νοοτροπία στέρησης εξουσίας και κατάληψης δημόσιων θέσεων από μέρος του κοινωνικού ιστού της χώρας. Νοοτροπία ισοπέδωσης κάθε κριτηρίου αξιοκρατίας στην λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, προς «χάριν» του εκδημοκρατισμού της. Νοοτροπία που δυστυχώς επανήλθε το 2012 από την Πολιτική και φυσική ηγεσία του Π.Σ. (Η φυσική ηγεσία έχει ως βάση την πρόσληψη στην δημόσια Διοίκηση μετά το 1981 και η πριν τον Μάιο Πολιτική ηγεσία, καταξιώθηκε πολιτικά, την ίδια περίοδο, για δράσεις που είχαν συνάφεια με τον κρατισμό) με την καθεστωτική πρόσληψη με αδιαφανείς διαδικασίες 3.400 Πυρ/των πενταετούς υποχρέωσης. Η πρόσληψη σε συνδυασμό με την επαναφορά με νέο τρόπο της συνένωσης των Σωμάτων Ασφαλείας υπό «αστυνομικό καπέλο» επανέφερε το Π.Σ. στον ιδεολογικό τρόπο λειτουργίας εκείνης της εποχής. Η συνεργασία των φορέων ασφάλειας της χώρας είναι προαπαιτούμενο για την επιτυχία των δράσεών τους , μέσα όμως από διασφαλισμένο πλαίσιο αυτόνομης λειτουργίας, λόγω διακριτών αρμοδιοτήτων στον παραπάνω σκοπό. Το 2011 αλλά και το 2012 η συγκυρία της οικονομική κρίσης και της προαναφερόμενης νοοτροπίας οδηγούν και το Π.Σ. σε επικίνδυνη ολίσθηση, με δεδομένη την τριχοτόμηση του ανθρώπινου δυναμικού. Ολίσθηση την οποία μπορούμε να ανακόψουμε με συμμετοχή στις οργανωμένες δράσεις των κοινωνικών μας φορέων. Συμμετοχή στην επικαιροποίηση των προτάσεων- λύσεων, που διαμορφώνονται μέσα στα θεσμικά πλαίσια λειτουργίας των κοινωνικών φορέων. Συμμετοχή η οποία θα δείξει στο πολιτικό σύστημα ότι οι κοινωνικοί φορείς δεν υποτάσσονται στις αυταρχικές επιβολές. Η έλλειψη οράματος και στρατηγικής στόχευσης είναι αποτελούν κύρια χαρακτηριστικά στις δράσεις των σημερινών υπευθύνων . (Κατάργηση λειτουργίας θεσμών, μη σύγκλιση οργάνων επιτελικού σχεδιασμού και αντιμετώπισης κρίσεων). Η εφήμερη αντιμετώπιση της καθημερινότητας, σε συνδυασμό με την απόρριψη των προτάσεων, που προέρχονται απ τους εκπροσώπους των εργαζομένων και την έλλειψη ηγετικών φυσιογνωμιών, οδηγούν το ΠΣ σε συρρίκνωση περιορισμό αρμοδιοτήτων και εν τέλη σε ελλιπή παροχή υπηρεσιών στους συμπολίτες μας. Στο μικρόκοσμο του Πυρ/κού Σώματος όλοι εμείς οι νεότεροι θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τα όποια αποτελέσματα των ενεργειών του σήμερα.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΟΡΓΑΝΟΓΡΑΜΑ ΤΟΥ Π.Σ.

Για μια ακόμη φορά αναδείχθηκε η προχειρότητα των σχεδιασμών της Πρώην Πολιτικής ηγεσίας του ΥΠ. ΠΡΟ.ΠΟ. και αυτών που συναποφασίζουν για το Πυρ/κό Σώμα και την Πυροπροστασία της χώρας. Δυστυχώς επαληθευτήκαμε με το «πολυνομοσχέδιο», για την «Παροχή Υπηρεσιών Ασφαλείας από Ένοπλους Φρουρούς σε Εμπορικά Πλοία και άλλες διατάξεις» στο οποίο υπάρχουν ρυθμίσεις για ζητήματα του Πυρ/κού Σώματος.
Ειδικότερα : Στο Άρθρο 17 παρ.2 ρυθμίζονται αρμοδιότητες της Ανωτάτης Υγειονομικής Επιτροπής του ΠΣ.
Η ρύθμιση είναι θετική για την Α.Υ.Ε.Π.Σ. για λόγους ισονομίας με τις αντίστοιχες Ανώτατες Υγειονομικές Επιτροπές, Στρατού (Α.Σ.Υ.Ε), Ναυτικού (Α.Ν.Υ.Ε), Αεροπορίας (Α.Α.Υ.Ε), και την Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή της Ελληνικής Αστυνομίας, έρχεται όμως να νομιμοποιήσει τις διαδικασίες που ενήργησε πενταμελής Επιτροπή Ιατρών του ΠΣ για την πρόσληψη των 4.000 πυρ/των 5ετούς υποχρέωσης και ειδικότερα για την Διακρίβωση της κατηγορίας ικανότητας των υποψηφίων Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης, η Οποία συγκροτήθηκε με την υπ. αριθ.772Φ 213.3 /06-09-2011 Απόφαση ΑΠΣ κατ΄ εφαρμογή του αρθ. 15 του Ν.3938/2011 και της Υ.Α. 34671 Φ .300.2/28-07-2011 χωρίς να έχει την σχετική αρμοδιότητα ως οριζόταν στον Ν 3863/2010 και τις σχετικές τροποποιήσεις του για τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας.
Στην συνέχεια η
Παρ. 3 του ιδίου άρθρου ρυθμίζει εκ των υστέρων την νομιμότητα της πρόσληψης των 4.000 Πυρ/των 5ετούς υποχρέωσης που ήδη έχει πραγματοποιηθεί από 20-01-2012 με την υπ. Αριθ. 3708 Φ 300.2 απόφαση ΑΠΣ χωρίς να υφίσταται η σχετική κατηγορία προσωπικού στο ΠΣ.
Εισαγάγει ως νέα κατηγορία προσωπικου του ΠΣ, τους Πυροσβέστες Πενταετούς Υποχρέωσης αντικαθιστώντας την παράγραφο 1 του άρθρου 8 του ν. 3511/2006 (Α΄ 258),
Η νομοθετική ρύθμιση θα έπρεπε να έχει γίνει ταυτόχρονα με την σύσταση των θέσεων αυτών με τον Ν.3938/2011.
Παρόλα αυτά και με την συγκεκριμένη ρύθμιση οι Πυροσβέστες πενταετούς υποχρέωσης παραμένουν ως «ιδιαίτερη» κατηγορία προσωπικού διότι το Πυροσβεστικό προσωπικό διαχωρίζεται σε γενικών και ειδικών καθηκόντων σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 3511/2006 η οποία δεν τροποποιείται. Οι Πυρ/τες 5ετούς υποχρέωσης και με την προτεινόμενη ρύθμιση δεν θα είναι Πυρ/κό προσωπικό.
Η προχειρότητα και η εξωπυροσβεστική γραφή των σχετικών διατάξεων φαίνεται με την ρύθμιση του αριθμού των οργανικών θέσεων πυροσβεστικού προσωπικού που καταργούνται και την αντίστοιχη σύσταση νέων θέσεων ΠY.Π.ΥΣ στην τροποποίηση της παρ.1 του αρθ.9 του Ν.3511/2006 μιας και δεν υπήρχε σε άλλη διάταξη αντίστοιχος αριθμός θέσεων.

Η προχειρότητα δυστυχώς είναι τόσο μεγάλη που οι ιθύνοντες ανέγραψαν αθροιστικά των αριθμό των θέσεων που προέβλεπε ο Ν.3511/2006 , το ΠΔ. 194/2008(Α254) το π.δ. 96/2009 (Α΄ 123) και το ΠΔ 121/2010 (Α΄198).
Η διάταξη αυτή απλά καλύπτει τα δηλωθέντα κενά νόμου και διαδικασιών, σε δελτίο τύπου του τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη, της Ν.Δ. Κου Νάκου, στις 23-12-2011 .

Οι υπηρετούντες σήμερα Πυρ/τες και Αρχ/τες μη παραγωγικής σχολής ανέρχονται στους 4.150(;), αριθμός των οποίων υπηρετεί εκτός των οργανικών θέσεων τους. Με την νέα διάταξη δυστυχώς, για πρώτη φορά
δεν θα υφίστανται οργανικές θέσεις για ≈240(;) υπηρετούντες Πυροσβέστες.
Όλα αυτά μάλιστα γίνονται υπό την αίρεση της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 33παρ.1α του Ν4024/2011, για την «ιδιαίτερη κατηγορία» προσωπικού και την μη τροποποίηση της διάταξης του αρθ.14.παρ.2δ του Ν. 2190/1994,κατά τον χρόνο υλοποίησης της πρόσληψης, σε συνδυασμό με τις παρ.1 και 2 του άρθρου 8 του Ν.3511/2006 .
Το σύνολο των υφιστάμενων μέχρι πρίν το νομοσχέδιο κενών θέσεων γενικών Υπηρεσιών ήταν 4330. Οι κενές οργανικές θέσεις ήταν: α) σε διαφορετικούς Βαθμούς (+-≈1170 Αρχιπυροσβεστών Παρ/κής Σχολής)
β) Υπολογίζονταν ως κενές και αυτές οι οποίες δεν καλύπτονταν οργανικά απ΄την υπηρετούσα δύναμη.
Τέλος η ρύθμιση που ψηφίστηκε δύναται να ακυρώσει την προκήρυξη του διαγωνισμού για πρόσληψη 725 μονίμων Πυροσβεστών λόγω μη ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων Πυροσβεστών.
Το ίδιο ισχύει και για την προκήρυξη πρόσληψης 50 Αξιωματικών Γενικών καθηκόντων διότι οι επιλεγόμενοι διορίζονται στο Πυροσβεστικό Σώμα με το Βαθμό Πυροσβέστη (Π.Δ.203/1995 αρθ.1 παρ.4).
Φαίνεται ξεκάθαρα ότι κάποιοι πειραματίστηκαν χωρίς πρόγραμμα και στόχο.
Τα αποτελέσματα του πειράματος θα έχουν επικίνδυνες συνέπειες τόσο στο σύνολο των εργαζομένων του Πυρ/κού Σώματος όσο και στην Πυροπροστασία της χώρας.
Στους εργαζόμενους με την δημιουργία προσωπικού τεσσάρων διαφορετικών επιπέδων, διαφορετικής, εργασιακής και ασφαλιστικής ένταξης- κατηγορίας, υψηλού μισθολογικού κόστους σε σχέση τον προϋπολογισμό προηγούμενων ετών.
Στην Πυροπροστασία της χώρας λόγω έλλειψης μελέτης κατανομής αυτού του ανθρώπινου δυναμικού (προσδιορισμός θέσης- ειδικότητος-υπηρεσίας) και μείωσης της ετοιμότητας του επιχειρησιακού σχεδιασμού σε σχέση με πέρσι, κατά τον αριθμό των συμβασιούχων που υπολείπονται της πρόσληψης που μεταφράζεται σε μειωμένη δυνατότητα εκπομπής δυνάμεων πρώτης και άμεσης επέμβασης.
Σε ποιόν θα αποδοθεί η ευθύνη;

Η αλαζονεία της εξουσίας των "Δωροδόχων"

Η αλαζονεία της εξουσίας επέβαλε στους ένστολους εργαζόμενους να παρακολουθήσουν τη συναυλία που οργάνωσε το ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ. στις 29/01/2012 και τους έδωσε την ευκαιρία να «μπούν» στο «Μέγαρο» Μουσικής «δωρεάν» και να τιμήσουν τους δικούς τους Μουσικούς που «έπαιξαν» δωρεάν και αυτοί για το κοινό τους.
Δίδοντας «ρεσιτάλ» ο ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ. έστησε τα «μολυβένια στρατιωτάκια» στα θεωρία του Μεγάρου μετά από ατομικό έλεγχο εισόδου και εν συνεχεία με μηχανήματα με ακτίνες Χ Ray, αλλά και με «αστυνομικά» σκυλιά στην περίμετρο, για να διασφαλιστεί ότι δε θα βρεθεί κάποιος «κακός συνδικαλιστής» ή αγανακτισμένος εργαζόμενος να τον «στοχεύσει» με προϊόντα του αγρού και να αλλάξει την εικόνα που προετοίμασε με « υψηλά στάνταρ» με τους καθημερινούς διώκτες της εγκληματικότητας. Πολυμελείς αντιπροσωπείες Δοκίμων από τις σχολές παρατεταγμένες στην είσοδο για να υποδεχθούν την «αυτού εξοχότητα» και τους υψηλούς καλεσμένους του. Όλοι Ανώτατοι Αξιωματικοί των τριών Σωμάτων Ασφαλείας, ένστολοι, στις πρώτες σειρές των καθισμάτων. «ΡΕΖΕΡΒΕ» θέσεις, θέσεις εκπροσώπων φορέων, θέσεις συνδικαλιστών (λίγες και φρουρούμενες), θέσεις «κλακαδόρων» του εξοχότατου και συνοδών των επωνύμων, εκατοντάδες συνάδελφοι σιωπηλοί στην αίθουσα και στα θεωρεία.
Γενική επιφυλακή σε επίπεδο Διοίκησης όλων των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών της Αττικής με «υποχρεωτική» παρουσία και «επίσημη» πολιτική περιβολή.
Χωρίς χαμόγελο, το ουσιαστικό χειροκρότημα και «άξιον τιμής» το έργο των συναδέλφων μουσικών που προσπάθησαν να μη δείξουν την πίεση που τους ασκήθηκε για να παίξουν στο «θέατρο του παραλόγου», μιας και παράλληλα αποτελεί όνειρο κάθε μουσικού να «παίξει» στο Μέγαρο των Φίλων της Μουσικής.
Ζητήσαμε επίσημα από όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς των Σ.Α. να οργανώσουμε εκδήλωση διαμαρτυρίας, για την πολιτική που οδηγεί στην εξαθλίωση εμάς και τις οικογένειές μας, την ώρα της συναυλίας, στον ίδιο χώρο.
Δεν υπήρξε συμπόρευση.
Πιστεύω πως οι φορείς και τα φυσικά πρόσωπα που συνέδραμαν τις υπηρεσίες των Σ.Α. θα δέχονταν μία σεμνότερη τελετή βράβευσης σε ένα πολυχώρο ιδιοκτησίας των Σ.Α. χωρίς επιπλέον λειτουργικό κόστος.
Επίσης δε θέλω να πιστέψω ότι ζητήθηκε η ενίσχυση των Σ.Α. για να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές τους ανάγκες χωρίς προηγούμενη προσπάθεια περιστολής δαπανών.
Περιμένω ότι μετά από μίας τέτοιας έκτασης διακλαδική επιχείρηση, (εκ)πολιτισμού των Σ.Α., θα ακολουθήσουν κι άλλες ουσιαστικότερες, για τη διαμόρφωση και εμπέδωση της διακλαδικότητας των φορέων και τη διασφάλιση της αγαστής προοργανωμένης επικοινωνίας μεταξύ των.
Πέραν αυτών παραθέτω προβληματισμούς:
1.Δε δηλώθηκε το ύψος των χορηγιών σε ποσά ενός εκάστου των χορηγών
2.Δε δημοσιοποιήθηκαν τα κριτήρια και οι επιχειρησιακές μελέτες για το είδος και τη χρησιμότητα έκαστης χορηγίας.
3.Δεν υπήρξε αιτιολόγηση της αδυναμίας πρόβλεψης και υλοποίησης προμήθειας των χορηγιών από τον κρατικό προϋπολογισμό
4.Δεν αναφέρθηκαν μικρότερες χορηγίες σε είδη και ποσά.
5.Δεν κοστολογήθηκε ο αριθμός των ημερομισθίων που πρέπει να καταβληθούν στους παρευρισκόμενους που «εκτέλεσαν» υπηρεσία στο Μέγαρο αλλά και το είδος της υποχρέωσης παροχής αυτής της υπηρεσίας κατά την έννοια της εκπλήρωσης των καθηκόντων των υπαλλήλων που απορρέουν απ’ την αποστολή του ΠΣ (και των άλλων ΣΑ) όπως αυτή καθορίζεται απ’ την ισχύουσα Νομοθεσία.
....Κόστος μετάβασης κ.ά. ......
Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος και πράγματι είναι «απορίας άξιον», γιατί δεν υπήρξε εκδήλωση «καταβόησης» εκ των θεωρείων προς τον «καμψάριο» των τιμωμένων.
Πιθανή απάντηση το ότι η περιφρόνηση είναι αυτή που αρμόζει στην πράξη υποτίμησης της νοημοσύνης των ένστολων εργαζόμενων και των πολιτών.
Ο α-συλλάλητος πολιτικός και οι «συν αυτώ» μας οδηγούν στην εξαθλίωση μετά μουσικής.
Στο Μέγαρο όμως παίχτηκε το «ρέκβιεμ» τέτοιων πολιτικών δράσεων.
Πλησιάζει η χρονική στιγμή πυροσβεστικά της «εκτόνωσης» του ζέοντος υγρού της Ελληνικής κοινωνίας.

Έλλειψη αισθήματος ασφάλειας στην Ελληνική κοινωνία

Ο σχεδιασμός της «ασφάλειας» σε κάθε επίπεδο είναι μία διαδικασία ιδιαίτερα κρίσιμη και απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση , θεώρηση και εκτίμηση του κινδύνου και στην συνέχεια θωράκιση με λήψη κατάλληλων μέτρων και καθορισμό διαδικασιών υλοποίησής τους.
Η επίθεση στο οικογενειακό αυτοκίνητο του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος θα χαρακτηριζόταν ως ένα σύνηθες περιστατικό, αστυνομικού ενδιαφέροντος «υψηλής προτεραιότητας» αν αφορούσε έναν απλό πολίτη και ανάλογα με το αποτέλεσμα της αξιόποινης πράξης, θα μπορούσε να ήταν ένα πολύ σοβαρό περιστατικό για την ΕΛ.ΑΣ.
Η επίθεση όμως, με εκρηκτικό μηχανισμό στο όχημα του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, που ως «δηλώνεται» δεν είναι η πρώτη, δεν είναι «απλό περιστατικό» αστυνομικού ενδιαφέροντος.
Η υποβάθμιση του γεγονότος δεν αναιρεί τη σημασία του.
Είναι ένα «κρίσιμο περιστατικό» το οποίο επιβάλλει λήψη αποφάσεων- μέτρων σε στρατηγικό και πολιτικό επίπεδο . Το επίπεδο ασφάλειας της Eλληνικής κοινωνίας μειώνεται καθημερινά με τη διαρκώς αυξανόμενη εγκληματικότητα, την πρόκληση βλαβών σε ιδιοκτησίες και γενικότερα, ενεργειών που πλήττουν το κύρος του κράτους.
Η αξιόποινη αυτή πράξη, είναι ένα «κρίσιμο περιστατικό» γιατί δείχνει στην Eλληνική κοινωνία ότι ο ένας εκ των τριών ηγετών των Σωμάτων Ασφαλείας, δηλαδή των φορέων που είναι επιφορτισμένοι με την τήρηση της εσωτερικής ασφάλειας (της Δημοκρατικής ομαλότητας) της χώρας , «βάλλεται» με μεγάλη ευκολία και με την ίδια ευκολία που - εκ του αποτελέσματος – βάλλεται η «τρωτότητα» σχεδιασμών ασφαλείας και η λειτουργία των οργάνων της Διοίκησης που αποφασίζουν την εφαρμογή τους.
Το Πυροσβεστικό Σώμα ως κύριος βραχίονας της πολιτικής προστασίας της χώρας αντιμετωπίζει φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές, μεγάλα ατυχήματα, ασύμμετρες απειλές και πολλές φορές τις συνέπειες των ειδικών πράξεων βίας και πυροτρομοκρατίας που εκδηλώνονται στην ελληνική επικράτεια.
Η ανάθεση της διερεύνησης της πράξης με κριτήρια «οικονομισμού» δηλώνει την προσπάθεια υποβάθμισής της.
Η στοχοποίηση στελεχών μας, με αποκορύφωμα την επίθεση στο όχημα του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος δημιουργεί κλίμα ανησυχίας,- στις τάξεις του Πυροσβεστικού προσωπικού - για την ικανότητα εκτίμησης αλλά και διαχείρισης της εκδήλωσης τέτοιων περιστατικών, καθώς και για τρόπο αξιολόγησης τους και τον υπολογισμό των επιπτώσεων που δύνανται να δημιουργήσουν στη δημόσια ασφάλεια της χώρας.
Η «πιεστική απειλή» δεν αξιοποιήθηκε ως φαίνεται στο κατάλληλο επίπεδο από τους αρμοδίους της ΕΛ.ΑΣ.
Οι πολιτικές επιλογές «αστυνομικής διακλαδικότητας» μειώνουν επικίνδυνα το αίσθημα ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών.
Θέτοντας με «νόηση» και όχι με «νομικισμό» τα κριτήρια αξιολόγησης θεωρώ ότι χρήζει η παραίτηση των πολιτικά ιθυνόντων από τις θέσεις τους, για να διαμορφωθεί θετικό κλίμα στην λειτουργία των θεσμών, που αποφασίζουν από πλευράς Διοίκησης για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και το «κύρος του κράτους».