26/4/09
2/4/09
Προβλέψεις-φωτιά για την αντιπυρική περίοδο
Με κενά σε οργανικές θέσεις, οχήματα και αεροσκάφη η Πυροσβεστική περιμένει θερμό καλοκαίρι
Ελεύθερος Τύπος Τετάρτη, 01.04.09
ΤΗΣ ΒΑΘΗ ΜΑΡΙΑ
Η οικονομική κρίση χτύπησε και το… Πυροσβεστικό Σώμα.
Με περίπου 70 εκατομμύρια ευρώ λιγότερα από όσα ζήτησε από τον Κρατικό Προϋπολογισμό θα καλύψει η Πυροσβεστική τις ανάγκες της νέας αντιπυρικής περιόδου που ξεκινάει σήμερα. Μάλιστα, οι κομμένες πιστώσεις έρχονται τη στιγμή που η Πυροσβεστική χρωστάει ακόμα 30 εκατ. ευρώ μόνο για τα ελικόπτερα που μίσθωσε την περσινή χρονιά. Παράλληλα, τα 4.000 κενά στις οργανικές θέσεις, τα «γερασμένα» οχήματα και αεροσκάφη, οι ελλείψεις στον εξοπλισμό και η εκπαίδευση για μόλις τέσσερις μήνες συνθέτουν τη χρόνια θλιβερή πραγματικότητα για το Πυροσβεστικό Σώμα.«
Οι κομμένες πιστώσεις σημαίνουν ελλιπή συντήρηση σε μέσα, περικοπές σε επισκευές, σε εκπαίδευση και εξοπλισμό και φυσικά απλήρωτες υπερωρίες και επιδόματα. Επιπλέον, το Σώμα δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του απέναντι στους πιστωτές», αναφέρει ο κ. Μιχάλης Μιχαήλ, πρόεδρος της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης Πυροσβεστών.Το 2008, με εξαίρεση την πυρκαγιά της Ρόδου, ήταν μία από τις καλύτερες χρονιές για την Πυροσβεστική, χωρίς ακραία καιρικά φαινόμενα και, το κυριότερο, χωρίς ταυτόχρονα μεγάλα συμβάντα και διασπορά δυνάμεων, όπως το καλοκαίρι του 2007.
«Η φετινή χρονιά δεν ξεκινάει ευοίωνα», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Φίλιππος Παντελεάκος, πρόεδρος της Ενωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος. «Η Υπηρεσία οφείλει από πέρυσι 30 εκατ. ευρώ μόνο για τη μίσθωση των εναέριων μέσων, τη στιγμή που ο φετινός Προϋπολογισμός προβλέπει για μισθώσεις μόλις 20 εκατ., χρήματα που δεν φτάνουν ούτε για την κάλυψη του χρέους. Παράλληλα, μόλις ολοκληρώθηκαν οι πληρωμές των περσινών εξόδων για τη συντήρηση των οχημάτων».
Το Πυροσβεστικό Σώμα διαθέτει 1.604 υδροφόρα οχήματα, από τα οποία περίπου 200 «μετρούν» 30 και πλέον χρόνια ζωής και τέσσερα στα δέκα έχουν ξεπεράσει τη 15ετία. Οσο για τα εναέρια μέσα, για φέτος προβλέπεται η μίσθωση 16 ελικοπτέρων, ενώ από τα συνολικά 47 αεροσκάφη της Πυροσβεστικής «τα δεκατρία CL – 215, που πετούν από τη δεκαετία του ’70, πρέπει να αντικατασταθούν, αφού δεν απογειώνονται τις μέρες που το θερμόμετρο ξεπερνάει τους 38 βαθμούς Κελσίου. Επίσης, τα τρία αεροσκάφη που έχουμε χάσει τα τελευταία χρόνια δεν έχουν ακόμη αντικατασταθεί», λέει ο κ. Παντελεάκος.
Η μεγαλύτερη «πληγή» για το Πυροσβεστικό Σώμα είναι οι κενές οργανικές θέσεις, που αντιστοιχούν στο 32% του συνόλου. «Από τους 1.260 πυροσβέστες που προσελήφθησαν με τον προηγούμενο διαγωνισμό, οι 720 βγήκαν πέρυσι, ενώ το Μάιο αναμένονται οι υπόλοιποι. Αυτές οι θέσεις μόλις καλύπτουν τις συνταξιοδοτήσεις, που τα τελευταία δύο χρόνια ξεπερνούν τις 1.000», αναφέρει ο κ. Γιώργος Πήλιουρας, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Υπαλλήλων Π.Σ.«Ούτε οι κομμώτριες στα προγράμματα του ΟΑΕΔ δεν εκπαιδεύονται μόνο ένα τετράμηνο! Η θεωρητική εκπαίδευση βασίζεται σε απαρχαιωμένα βιβλία χωρίς καμία αναφορά στις σημερινές συνθήκες και τις νέες τεχνολογίες, ενώ η πρακτική δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν», λέει ο κ. Μιχάλης Μιχαήλ.Το φετινό καλοκαίρι, στη μάχη των πυρκαγιών θα ριχτούν με «διπλοβάρδιες» οι επαγγελματίες πυροσβέστες, που δεν έχουν πάρει ακόμα ολόκληρο τον ατομικό τους εξοπλισμό, οι 5.500 εποχικοί πυροσβέστες - για την πρόσληψη των οποίων εγκρίθηκε πίστωση 61 εκατ. ευρώ για χρονικό διάστημα 8 μηνών και οι εθελοντές.Αριθμοί- 522.073.812 ευρώ ζήτησε φέτος η Πυροσβεστική- 452.866.000 ευρώ εγκρίθηκαν- 75.000 συμβάντα το χρόνο καλείται να αντιμετωπίσει 135% ήταν η αύξηση των συμβάντων την τελευταία 20ετία- 12.184 ήταν οι περσινές δασικές πυρκαγιές- 38,12% των οχημάτων είναι πέραν της 15ετίας- 215 οχήματα είναι του ‘70 ▪342 οχήματα είναι του ‘80
5/2/09
ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΠΙΛΟΤΟ…
Η φετινή αντιπυρική περίοδος τελείωσε με τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για το Π.Σ. και γενικότερα για την Πολιτεία .
Το αποτέλεσμα αυτό επήλθε με την βοήθεια των κλιματολογικών συνθηκών και βέβαια με τη ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού. Η ετοιμότητα αυτή επιτεύχθηκε στο μέγιστο βαθμό σύμφωνα με δηλώσεις της φυσικής ηγεσίας του ΠΣ αλλά και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΣ.
Αξιολογώντας τα στοιχεία οι γνωρίζοντες θα ανατρέξουν στην ρήση παλαιότερου Αρχηγού «Ο Θεός να βάλει το χέρι του σε περίπτωση που έχουμε δύο μεγάλα συμβάντα ταυτόχρονα »
Δεν δύναται να εξηγηθεί αλλιώς η εμφάνιση των γεγονότων.
Παράδειγμα: Εμφανίστηκε απ΄ τους συντονιστές της, ως επιτυχημένη η κατάσβεση της πυρκαγιάς στην Ρόδο( η μοναδική μεγάλη πυρκαγιά φέτος ), μετά από επτά ημέρες απ΄ την έναρξη της και συγκρίθηκε με πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο ίδιο μέρος προ εικοσαετίας.
Θεωρώ ότι τέτοιες ενέργειες στερούνται σοβαρότητας.
Ειδικότερα όταν οι ιθύνοντες γνωρίζουν την υλικοτεχνική υποδομή των φορέων δασοπυρόσβεσης δηλαδή διατιθέμενα μέσα και προσωπικό τότε και σήμερα, και όταν θα πρέπει να γίνεται και οικονομικός απολογισμός μετά από κάθε τέτοια επιχείρηση.
Στις επιχειρήσεις του Π.Σ. μερικές φορές, η επιτυχία απ’ την αποτυχία δεν απέχουν πολύ.
Στις Δασικές πυρκαγιές θεωρούμε επιτυχία την επίτευξη κατάσβεσης σε σύντομο χρονικό διάστημα με άμεσο περιορισμό της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος και της περιουσίας των πολιτών και του κράτους .
Η καταστροφή μικρή ή μεγάλη όμως έχει ήδη γίνει.
Πρέπει να υπάρχει πρόγραμμα, στόχος, όραμα, φαντασία, δημιουργικότητα και στρατηγική για την επίτευξη αυτών έτσι ώστε να προλαμβάνεται η καταστροφή.
Τίθενται λοιπόν τα ερωτήματα:
α) Θα μπορούσε άραγε η σημερινή ηγεσία (φυσική και πολιτική) να έχει θέσει τους στόχους και θεσπίσει τους κανόνες για το σήμερα αλλά και το αύριο του Πυρ/κού Σώματος στην Ελληνική κοινωνία καθώς επίσης θα μπορούσε να έχει εξασφαλίσει την καθημερινότητα δράσης αλλά και επιβίωσης των εργαζομένων του;
β) Έχει ευθύνες για την έλλειψη τέτοιων πρωτοβουλιών;
Απάντηση : Όχι ευθύνονται οι εργαζόμενοι του ΠΣ που δεν συμμερίζονται τις ξεκάθαρες θέσεις της ηγεσία τους και δεν «βάζουν πλάτη».
Εξωλογισμός ή ειρωνεία;
‘Ένας απ’ τους σύγχρονους στρατηγικούς στόχους είναι η αύξηση της απασχόλησης που επιτυγχάνεται καθορίζοντας εκ των προτέρων τις απαιτούμενες δαπάνες και τον τρόπο ενέργειας σε συνδυασμό με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Στα πλαίσια αυτά μάλλον κινήθηκε η ηγεσία διατάσσοντας υπερεργασία 10 οκταώρων ανά μήνα χωρίς να καθορίζει τον τρόπο ενέργειας καθώς και το είδος και ύψος της αμοιβής αυτής της υπερεργασίας.
Πέρασαν έξη μήνες και μετά από συνεχείς πιέσεις ακόμη μελετάται ο τρόπος.
Θετική πρωτοβουλία η πληρωμή της εκτελούμενης υπερεργασίας
Διερωτώμαι όμως εάν υπήρχαν ή είχαν διασφαλισθεί οι απαιτούμενες πιστώσεις , σε ποια χρονική στιγμή και ποιο το ύψος του διατιθεμένου ποσού με το οποίο ο Αρχηγός μετά από παλινωδίες καθόρισε το πλαφόν των 10 οκταώρων ανά μήνα.
Ουδείς έμαθε μέχρι σήμερα, εξαιρετικά απόρρητο μυστικό.
Εκφράσαμε αμέσως τον προβληματισμό μας.
Υψηλή στρατηγική και σαφέστατος καθορισμός στόχου: Να αντιμετωπισθεί το σήμερα με επιθέματα.
Παλαιά και δοκιμασμένη συνταγή πλεύσης «βάρκα γιαλός», χωρίς εναλλακτική διαδρομή, χωρίς εκσυγχρονισμούς και ανέσεις και χωρίς επίσης να αναρωτιέται κανείς αν είναι «στραβός ο γιαλός»
Τέτοιες μεθοδεύσεις εις βάρος των εργαζομένων, τους αναγκάζουν να τοποθετούνται «απέναντι» απ’ τους ηγήτορες και κλονίζουν την εμπιστοσύνη τους προς την επίσημη πολιτεία για το αύριο που έρχεται και που θα χρειαστεί πραγματικά να δουλέψουμε όλοι περισσότερο .
Συνάδελφοι δεν πρέπει να αφήνουμε να εξελίσσονται φαινόμενα θλιβερής πολιτικής σε βάρος της εργασίας μας, την αμοιβή αυτής, την ασφάλεια και την υγεία στον εργασιακό χώρο.
Η σημερινή πολιτική ηγεσία δηλώνει ότι βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.
Συμβαίνει το αντίθετο. Το σύνολο των προβλημάτων που απασχολούν το πυροσβεστικό προσωπικό τέθηκαν δια ζώσης απ’ το ΔΣ της ΕΑΠΣ, μία μόνο φορά στον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΣ, μία στον αρμόδιο Υφυπουργό και μέρος αυτών στον ΥΠΕΣ. Όλοι δεσμευτήκαν για λύση και αντιμετώπιση των ζητημάτων καθώς και συνεχή διάλογο μαζί μας, αντ’ αυτού εισπράξαμε αδιαλλαξία.
Υπεύθυνα και σοβαρά τονίσαμε αυτήν την αδιαλλαξία και προσπαθήσαμε με την συνεργασία και την βοήθεια των πολιτικών κομμάτων να αναδείξουμε τα προβλήματα μας στο κοινοβούλιο και να διεκδικήσουμε εκεί τις λύσεις.
Προβλήματα εργασιακά, θεσμικά, οικονομικά, με κυριότερο όμως αυτό της έλλειψης προσωπικού στο οποίο η πολιτική ηγεσία απήντησε με ευχολόγια του τύπου «καταβάλλεται προσπάθεια να γίνεται πρόσληψη 500 Πυρ/των κατ’ έτος» ενώ ταυτόχρονα ο υπουργός Οικονομικών απορρίπτει τα αντίστοιχα αιτήματα πρόσληψης προσωπικού.
Απαιτείται απόφαση.
Υπενθυμίζω ότι οι προσλήψεις στο Π.Σ τα τελευταία οκτώ χρόνια αποφασίστηκαν κατά την περίοδο που στην ηγεσία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως ευρισκόταν ο κος Βύρων Πολύδωρας.
Ουσιαστικά ζητήματα τα οποία τέθηκαν κατ’ επανάληψη όπως:
- Η καθήλωση του μισθολογίου (Ν.3205/2003)
- Η υπεραπασχόληση και η αμοιβή της για την οποία δεν υπάρχει καθορισμένο θεσμικό πλαίσιο.
- Η έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας για κάθε επιχειρησιακή δράση του Π.Σ (Σύμβαντα με εγγενείς ιδιαιτερότητες )
- Η μη εφαρμογή των κανόνων Υγιεινής και ασφάλειας στα Πυρ/κά καταστήματα και η έλλειψη σχετικών πιστώσεων για την τήρηση αυτών με κλασικό παράδειγμα το ίδιο το Αρχηγείο του ΠΣ
- Η ενοποίηση των ταμείων στο νέο ΤΕΑΠΑΣΑ η μεγάλη αύξηση (στο δεκαπλάσιο περίπου) του λειτουργικού κόστους αυτών καθώς και η έλλειψη επαρκούς εκπροσώπησης εκ μέρους των εργαζομένων του ΠΣ.
- Η έλλειψη γνώσης ένα χρόνο μετά, της διαχείρισης του ποσού των 500.000€ που συγκεντρώθηκε μετά τις περσινές πυρκαγιές για την δημιουργία λογαριασμού αλληλοβοηθείας και την κατάργηση των εράνων για την στήριξη των οικογενειών των συναδέλφων.
- Η καθυστέρηση προώθησης αιτημάτων αποκατάστασης μελών οικογενειών, συναδέλφων που έχασαν την ζωή τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
- Οι καθυστερήσεις πληρωμών των εκτός έδρας , των εξόδων μετάθεσης ,των εργασιών επισκευής και των ανταλλακτικών των οχημάτων, της καθαριότητας των κτιριακών εγκαταστάσεων.
- Η έλλειψη πιστώσεων για συντήρηση των κτιριακών εγκαταστάσεων (Συντήρηση η οποία γίνεται συνήθως από εργαζόμενους με δική τους βούληση και μετά από χορηγίες των υλικών )
- Η αναμόρφωση της Πυρ/κής εκπαίδευσης με συμμετοχή των εργαζόμενων.
- Η αλλαγή του κανονισμού μεταθέσεων
- Η αλλαγή του πλαισίου κρίσεων και προαγωγών και η αίολη εφαρμογή του Π.Δ. 242/07.
- Η έλλειψη βούλησης για διευθέτηση του βαθμολογίου Υπ/κών και Πυρ/των.
Η Πολιτική και η φυσική Ηγεσία περιορίζονται στην δρομολόγηση τυπικών απαντήσεων και όχι στην επιβαλλόμενη λύση των ζητημάτων.
Η ΕΑΠΣ έχει υποβάλλει προτάσεις για τα προαναφερθέντα ζητήματα, αποδέχεται τον διάλογο, αλλά βρίσκεται και σε συνεχή επαφή με όλους όσους εργάζονται για την αναβάθμιση του Πυρ/κού επαγγέλματος και την αναμόρφωση του Πυρ/κού Οργανισμού.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΤΕΥΧΟΣ 33 ΙΟΥΛΙΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008
Το αποτέλεσμα αυτό επήλθε με την βοήθεια των κλιματολογικών συνθηκών και βέβαια με τη ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού. Η ετοιμότητα αυτή επιτεύχθηκε στο μέγιστο βαθμό σύμφωνα με δηλώσεις της φυσικής ηγεσίας του ΠΣ αλλά και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΣ.
Αξιολογώντας τα στοιχεία οι γνωρίζοντες θα ανατρέξουν στην ρήση παλαιότερου Αρχηγού «Ο Θεός να βάλει το χέρι του σε περίπτωση που έχουμε δύο μεγάλα συμβάντα ταυτόχρονα »
Δεν δύναται να εξηγηθεί αλλιώς η εμφάνιση των γεγονότων.
Παράδειγμα: Εμφανίστηκε απ΄ τους συντονιστές της, ως επιτυχημένη η κατάσβεση της πυρκαγιάς στην Ρόδο( η μοναδική μεγάλη πυρκαγιά φέτος ), μετά από επτά ημέρες απ΄ την έναρξη της και συγκρίθηκε με πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο ίδιο μέρος προ εικοσαετίας.
Θεωρώ ότι τέτοιες ενέργειες στερούνται σοβαρότητας.
Ειδικότερα όταν οι ιθύνοντες γνωρίζουν την υλικοτεχνική υποδομή των φορέων δασοπυρόσβεσης δηλαδή διατιθέμενα μέσα και προσωπικό τότε και σήμερα, και όταν θα πρέπει να γίνεται και οικονομικός απολογισμός μετά από κάθε τέτοια επιχείρηση.
Στις επιχειρήσεις του Π.Σ. μερικές φορές, η επιτυχία απ’ την αποτυχία δεν απέχουν πολύ.
Στις Δασικές πυρκαγιές θεωρούμε επιτυχία την επίτευξη κατάσβεσης σε σύντομο χρονικό διάστημα με άμεσο περιορισμό της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος και της περιουσίας των πολιτών και του κράτους .
Η καταστροφή μικρή ή μεγάλη όμως έχει ήδη γίνει.
Πρέπει να υπάρχει πρόγραμμα, στόχος, όραμα, φαντασία, δημιουργικότητα και στρατηγική για την επίτευξη αυτών έτσι ώστε να προλαμβάνεται η καταστροφή.
Τίθενται λοιπόν τα ερωτήματα:
α) Θα μπορούσε άραγε η σημερινή ηγεσία (φυσική και πολιτική) να έχει θέσει τους στόχους και θεσπίσει τους κανόνες για το σήμερα αλλά και το αύριο του Πυρ/κού Σώματος στην Ελληνική κοινωνία καθώς επίσης θα μπορούσε να έχει εξασφαλίσει την καθημερινότητα δράσης αλλά και επιβίωσης των εργαζομένων του;
β) Έχει ευθύνες για την έλλειψη τέτοιων πρωτοβουλιών;
Απάντηση : Όχι ευθύνονται οι εργαζόμενοι του ΠΣ που δεν συμμερίζονται τις ξεκάθαρες θέσεις της ηγεσία τους και δεν «βάζουν πλάτη».
Εξωλογισμός ή ειρωνεία;
‘Ένας απ’ τους σύγχρονους στρατηγικούς στόχους είναι η αύξηση της απασχόλησης που επιτυγχάνεται καθορίζοντας εκ των προτέρων τις απαιτούμενες δαπάνες και τον τρόπο ενέργειας σε συνδυασμό με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Στα πλαίσια αυτά μάλλον κινήθηκε η ηγεσία διατάσσοντας υπερεργασία 10 οκταώρων ανά μήνα χωρίς να καθορίζει τον τρόπο ενέργειας καθώς και το είδος και ύψος της αμοιβής αυτής της υπερεργασίας.
Πέρασαν έξη μήνες και μετά από συνεχείς πιέσεις ακόμη μελετάται ο τρόπος.
Θετική πρωτοβουλία η πληρωμή της εκτελούμενης υπερεργασίας
Διερωτώμαι όμως εάν υπήρχαν ή είχαν διασφαλισθεί οι απαιτούμενες πιστώσεις , σε ποια χρονική στιγμή και ποιο το ύψος του διατιθεμένου ποσού με το οποίο ο Αρχηγός μετά από παλινωδίες καθόρισε το πλαφόν των 10 οκταώρων ανά μήνα.
Ουδείς έμαθε μέχρι σήμερα, εξαιρετικά απόρρητο μυστικό.
Εκφράσαμε αμέσως τον προβληματισμό μας.
Υψηλή στρατηγική και σαφέστατος καθορισμός στόχου: Να αντιμετωπισθεί το σήμερα με επιθέματα.
Παλαιά και δοκιμασμένη συνταγή πλεύσης «βάρκα γιαλός», χωρίς εναλλακτική διαδρομή, χωρίς εκσυγχρονισμούς και ανέσεις και χωρίς επίσης να αναρωτιέται κανείς αν είναι «στραβός ο γιαλός»
Τέτοιες μεθοδεύσεις εις βάρος των εργαζομένων, τους αναγκάζουν να τοποθετούνται «απέναντι» απ’ τους ηγήτορες και κλονίζουν την εμπιστοσύνη τους προς την επίσημη πολιτεία για το αύριο που έρχεται και που θα χρειαστεί πραγματικά να δουλέψουμε όλοι περισσότερο .
Συνάδελφοι δεν πρέπει να αφήνουμε να εξελίσσονται φαινόμενα θλιβερής πολιτικής σε βάρος της εργασίας μας, την αμοιβή αυτής, την ασφάλεια και την υγεία στον εργασιακό χώρο.
Η σημερινή πολιτική ηγεσία δηλώνει ότι βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τους εκπροσώπους των εργαζομένων.
Συμβαίνει το αντίθετο. Το σύνολο των προβλημάτων που απασχολούν το πυροσβεστικό προσωπικό τέθηκαν δια ζώσης απ’ το ΔΣ της ΕΑΠΣ, μία μόνο φορά στον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΣ, μία στον αρμόδιο Υφυπουργό και μέρος αυτών στον ΥΠΕΣ. Όλοι δεσμευτήκαν για λύση και αντιμετώπιση των ζητημάτων καθώς και συνεχή διάλογο μαζί μας, αντ’ αυτού εισπράξαμε αδιαλλαξία.
Υπεύθυνα και σοβαρά τονίσαμε αυτήν την αδιαλλαξία και προσπαθήσαμε με την συνεργασία και την βοήθεια των πολιτικών κομμάτων να αναδείξουμε τα προβλήματα μας στο κοινοβούλιο και να διεκδικήσουμε εκεί τις λύσεις.
Προβλήματα εργασιακά, θεσμικά, οικονομικά, με κυριότερο όμως αυτό της έλλειψης προσωπικού στο οποίο η πολιτική ηγεσία απήντησε με ευχολόγια του τύπου «καταβάλλεται προσπάθεια να γίνεται πρόσληψη 500 Πυρ/των κατ’ έτος» ενώ ταυτόχρονα ο υπουργός Οικονομικών απορρίπτει τα αντίστοιχα αιτήματα πρόσληψης προσωπικού.
Απαιτείται απόφαση.
Υπενθυμίζω ότι οι προσλήψεις στο Π.Σ τα τελευταία οκτώ χρόνια αποφασίστηκαν κατά την περίοδο που στην ηγεσία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως ευρισκόταν ο κος Βύρων Πολύδωρας.
Ουσιαστικά ζητήματα τα οποία τέθηκαν κατ’ επανάληψη όπως:
- Η καθήλωση του μισθολογίου (Ν.3205/2003)
- Η υπεραπασχόληση και η αμοιβή της για την οποία δεν υπάρχει καθορισμένο θεσμικό πλαίσιο.
- Η έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας για κάθε επιχειρησιακή δράση του Π.Σ (Σύμβαντα με εγγενείς ιδιαιτερότητες )
- Η μη εφαρμογή των κανόνων Υγιεινής και ασφάλειας στα Πυρ/κά καταστήματα και η έλλειψη σχετικών πιστώσεων για την τήρηση αυτών με κλασικό παράδειγμα το ίδιο το Αρχηγείο του ΠΣ
- Η ενοποίηση των ταμείων στο νέο ΤΕΑΠΑΣΑ η μεγάλη αύξηση (στο δεκαπλάσιο περίπου) του λειτουργικού κόστους αυτών καθώς και η έλλειψη επαρκούς εκπροσώπησης εκ μέρους των εργαζομένων του ΠΣ.
- Η έλλειψη γνώσης ένα χρόνο μετά, της διαχείρισης του ποσού των 500.000€ που συγκεντρώθηκε μετά τις περσινές πυρκαγιές για την δημιουργία λογαριασμού αλληλοβοηθείας και την κατάργηση των εράνων για την στήριξη των οικογενειών των συναδέλφων.
- Η καθυστέρηση προώθησης αιτημάτων αποκατάστασης μελών οικογενειών, συναδέλφων που έχασαν την ζωή τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
- Οι καθυστερήσεις πληρωμών των εκτός έδρας , των εξόδων μετάθεσης ,των εργασιών επισκευής και των ανταλλακτικών των οχημάτων, της καθαριότητας των κτιριακών εγκαταστάσεων.
- Η έλλειψη πιστώσεων για συντήρηση των κτιριακών εγκαταστάσεων (Συντήρηση η οποία γίνεται συνήθως από εργαζόμενους με δική τους βούληση και μετά από χορηγίες των υλικών )
- Η αναμόρφωση της Πυρ/κής εκπαίδευσης με συμμετοχή των εργαζόμενων.
- Η αλλαγή του κανονισμού μεταθέσεων
- Η αλλαγή του πλαισίου κρίσεων και προαγωγών και η αίολη εφαρμογή του Π.Δ. 242/07.
- Η έλλειψη βούλησης για διευθέτηση του βαθμολογίου Υπ/κών και Πυρ/των.
Η Πολιτική και η φυσική Ηγεσία περιορίζονται στην δρομολόγηση τυπικών απαντήσεων και όχι στην επιβαλλόμενη λύση των ζητημάτων.
Η ΕΑΠΣ έχει υποβάλλει προτάσεις για τα προαναφερθέντα ζητήματα, αποδέχεται τον διάλογο, αλλά βρίσκεται και σε συνεχή επαφή με όλους όσους εργάζονται για την αναβάθμιση του Πυρ/κού επαγγέλματος και την αναμόρφωση του Πυρ/κού Οργανισμού.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΤΕΥΧΟΣ 33 ΙΟΥΛΙΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2008
23/12/08
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΕΘΙΜΑ & ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟ ΣΕ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΩ ΜΑΝΗΣ
Του Ιωάννη Κ. Κισκηρέα, συντ. δασκάλου, συγγραφέα (Στούπα – Νιοχώρι) http://www.mani.org.gr
Τα Χριστούγεννα και όλο το Δωδεκαήμερο, άλλαζε η ζωή στο Χωριό. Η Σαρακοστή κρατιόταν σχεδόν από όλους, παρ' όλη την βαρύτητα της εποχής, με τα κρύα, τις παγωνιές και τις βαριές δουλειές, του ελαιομαζώματος (σούρσιμο). Τις λιγοστές ώρες που μένα με το βράδυ στο μαγερειό, κοντά στην αναμμένη φωτογονία, πνιγμένοι στον καπνό, ακούγαμε τις κυράδες μας, να μας λένε για τα καρκατζόλια (καλλικαντζάρους), που ήταν λέει κάτι μαγαρισμένα δαιμονικά. Όλο το χρόνο ζούσαν κάτω από τη Γη, και προσπαθούσαν να κόψουν το τεράστιο δέντρο που την κράταγε με όλες τις πολιτείες και τα Χωριά της. Ήθελαν να την δουν να γκρεμίζεται στο χάος και να γελάνε. Παραμονές όμως Χριστουγέννων άφηναν το κόψιμο του δέντρου και ανέβαιναν πάνω στη Γη για να πειράξουν τους ανθρώπους, γιορτές μέρες που έρχονταν, μαγαρίζοντας τα φαγητά και τα γλυκά τους. Έμεναν μέχρι την Πρωτάγιαση, που αγιάζονταν τα νερά. Τότε έλεγαν γεμάτα τρόμο: "Φύγετε να φύγουμε, γιατί έρχετ' ο τουρλόπαπας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του", και έφευγαν. Στο μεταξύ το μισοκομμένο δέντρο είχε θρέψει, και οι κουτούτσικοι καλλικάντζαροι πολέμαγαν πάλι από την αρχή και πάλι το άφηναν μισοκομμένο τα ερχόμενα Χριστούγεννα. Έτσι η γη έμενε και θα μένει στη θέση της. Όμορφες πραγματικά ιστορίες που τις ακούγαμε με το στόμα ανοιχτό. Κατά τη διάρκεια της σαρακοστής τα περισσότερα παιδιά βγαίναμε κυνήγι. Τα βράδια, όταν το σούρουπο έπεφτε για καλά και το κρύο άρχιζε να τσούζει, περνάμε το "φακό" με καινούργια "πλάκα" και γυρίζαμε στα χαλάσματα και στα σπήλια κοντά στο χωριό. Στόχος μας οι γουργουγιάννηδες, τα μικρά πουλάκια που κούρνιαζαν εκεί. Τα θαμπώναμε με το φακό και τα πιάναμε. Αν ήταν πολύ ψηλά τα χτυπούσαμε με τις λαστιχιέρες (σφεντόνες). Η μάνα ή κάποια μεγάλη αδερφή, μετά από πολλή γκρίνια μας, τα καθάριζαν και τα πάστωναν. Τα βάζαμε σε πήλινα ή γυάλινα βάζα, για να τα φάμε τα Χριστούγεννα. Πολλά παιδιά μάζευαν είκοσι και περισσότερα πουλάκια και καμάρωναν για τις ... κυνηγετικές ικανότητες τους και για την σοδειά τους. Και όταν ζύγωναν οι γιορτές άρχιζαν οι παραδοσιακές ετοιμασίες. Το σπίτι έπρεπε να βάλει τα γιορτινά του και όλο το χωριό να καθαριστεί και να ετοιμαστεί, για να υποδεχτεί τους ξενιτεμένους του που θα έρχονταν να κάνουν γιορτές με τους δικούς τους.
Σε όλα τα σπίτια, παραμονές Χριστουγέννων θα έπλαθαν και θα έψηναν τις τηγανίδες, τα μανιάτικα λαλάγγια. Στο σοφρά ή σε κάποιο τραπέζι κοντά στην φωτογονία, η μητέρα και τα κορίτσια έπλαθαν το έτοιμο ζυμάρι σε χοντρό μακαρόνι, τις τηγανίδες, και το δίπλωναν τεχνικά στα τέσσερα. Μετά το έριχναν στη μεγάλη τηγάνα που ήταν γεμάτη καυτό λάδι πάνω στη φωτιά για να ψηθεί. Η πρώτη τηγανίδα, μεγάλη και στρογγυλή με σταυρό στη μέση ήταν του Χριστού, η δεύτερη παρόμοια του σπιτιού κ.λ.π. Τις ψημένες τηγανίδες τις έβαζαν μέσα σε μπουρέκια (στρογγυλά μπακιρένια ταψιά) και σε λεκάνες. Όταν στράγγιζαν καλά τις έβαζαν σε κοφίνια και τις κρεμούσαν ψηλά. Η ποσότητα του ζυμαριού που θα γινόταν τηγανίδες ήταν αρκετή και πάντοτε ανάλογη με τον πληθυσμό της φαμελιάς. Η φωτιά για τις τηγανίδες έπρεπε να είναι δυνατή και να έχει διάρκεια. Γι αυτό ο πατέρας είχε σκίσει σκίζες τα χοντρά κούτσουρα. Ήταν η καλλίτερη καύσιμη ύλη για την περίπτωση. Τα παιδιά παρακολουθούσαν και όλοι, αν δεν ήταν Τετάρτη ή Παρασκευή δοκίμαζαν και έκαναν τις κρίσεις τους. Και κάθε χρόνο σχεδόν εύρισκαν τα ίδια ελαττώματα στο πλάσιμο και το ψήσιμο, θυμάμαι μάλιστα πως όταν κάποιος ήθελε να πιει νερό του έλεγαν να γυρίσει την πλάτη προς το τηγάνι για να μην ...τον βλέπουν οι τηγανίδες και ρουφάνε το λάδι. Οι "λυπημένοι", που είχαν πρόσφατο θάνατο, δεν έψηναν τηγανίδες, τους πήγαιναν όμως συγγενείς και φίλοι. Άλλα γλυκά που φτιάχναμε στο σπίτι την περίοδο αυτή ήταν οι κουραμπιέδες και τα μελομακάρουνα. Το κρέας για τις γιορτές ήταν εξασφαλισμένο και μπόλικο, αφού λίγο πριν τα Χριστούγεννα, τα περισσότερα σπίτια είχαν γρουνοσφαξιές. Την παραμονή των Χριστουγέννων, με το ηλιοβασίλεμα βγαίναμε στην "Καληνεσπέρα". Όλα τα παιδιά είχαν φτιάξει τις παρέες τους, είχαν σχηματίσει ομαδούλες και είχαν ετοιμαστεί για τα κάλαντα με πολλές πρόβες.
Μπαίναμε στα σπίτια, που ήταν όλα ανοιχτά και περίμεναν, και αφού χαιρετούσαμε ρωτάγαμε:
- "Να τα πούμε; να τα πούμε";
- "Πέστε τα". Ήταν πάντοτε καταφατική η απάντηση. Αρχίζαμε τότε δυνατά και πολλές φορές παράτονα "Καλήν εσπέρα άρχοντες..." και τελειώναμε: "σ'αυτό το σπίτι πούρθαμε πέτρα να μη ραγίσει...". Οι νοικοκυρές μας εύχονταν "και του χρόνου" και μας έδιναν χρήματα ή μας έριχναν από το ρογί του σπιτιού, λάδι στο ντενεκάκι που κάποιος από μας κρατούσε.. Φυσικά το ύψος της αμοιβής ήταν πάντα σχετικό με την οικονομική κατάσταση και την ...τσιγκουνιά του καθενός. Στα λυπημένα σπίτια δεν λέγαμε τα κάλαντα. Όταν τελείωνε η γύρα και περνούσαμε όλα τα σπίτια του Χωριού, πηγαίναμε και πουλάγαμε το λάδι στον μπακάλη και κάναμε δίκαιη μοιρασιά σε όλα τα έσοδα. Την παραμονή της πρωτοχρονιάς, την ίδια ώρα βγαίναμε στον "Άγιο Βασίλη" κρατώντας μια κλάρα ελιές με καρπό. Σε κάθε σπίτι που πηγαίναμε κόβανε και από ένα κλαδάκι ελιάς και το έβαζαν κοντά στο τζάκι. Ήταν για βοήθεια και θα έμενε εκεί για αρκετό χρονικό διάστημα. Του "Φωτώνε", Θεοφάνεια δεν λέγαμε κάλαντα. Τα Χριστούγεννα πηγαίναμε όλοι στην εκκλησία, και γέμιζε η ολόφωτη "Βαγγελίστρα" μας. Η λειτουργία δεν γινόταν νύχτα αλλά κανονικά, όπως κάθε Κυριακή, και το έθιμο αυτό συνεχίζεται. Την Πρωτοχρονιά το εκκλησίασμα ήταν λιγότερο και ο ναός μισοάδειος. Οι περισσότεροι άνδρες κυρίως οι νέοι, έλειπαν. Είχαν βλέπετε ξενυχτίσει παίζοντας χαρτιά, πιστοί στο κακό έθιμο της πρωτοχρονιάς που το κρατούσαν για το καλό του χρόνου. Άσχετα αν ο Παπάς μας έλεγε και ξανάλεγε χαριτολογώντας, ότι τον Άγιο Βασίλη δεν τον λένε "Ουρανοφάντορα" επειδή κατέβασε από τον ουρανό τον ...φάντη! Λίγοι άκουγαν και λιγότεροι καταλάβαιναν. Μερικοί μάλιστα, ζαλισμένοι από το παιχνίδι, τα ποτά και τα τσιγάρα, πήγαιναν από το μαγαζί στην εκκλησία και...λαγοκοιμόντουσαν. Λένε μάλιστα πως κάποιος που το είχε για κακό να μην εκκλησιαστεί χρονιάρα μέρα, πήγε κατευθείαν από το παιχνίδι στην εκκλησία. Έριξε κάποιο "χοντρό λεφτό", άναψε κερί, ασπάστηκε την εικόνα, κάθησε σε μια καρέκλα και ...αποκοιμήθηκε. Ο επίτροπος όπως συνηθιζόταν, κράτησε την αξία του κεριού και του πήγε τα ρέστα. Τον σκούντησε απαλά και του είπε:
- "Τα ρέστα σου"
Κι εκείνος αλαφιασμένος και νομίζοντας ότι ακόμη
παίζει απάντησε:
- "Μέσα...μέσα...".
Την πρωτάγιαση (παραμονή Θεοφανείων) ο παπάς γύριζε και άγιαζε όλα τα σπίτια του χωριού, και όλοι τον περίμεναν. Όλοι κάτι του έδιναν, μερικοί μάλιστα του έδιναν κέρματα ρίχνοντας τα μέσα στην "Αγιαστούρα" του, το δοχείο με τον αγιασμό που κρατούσε. Την άλλη μέρα του Φωτώνε πηγαίναμε στην εκκλησία, βαφτίζαμε τον Σταυρό στην κολυμπήθρα, πίναμε αγιασμό και περνάμε και για το σπίτι. Μερικές χρονιές που η Στούπα δεν είχε δικό της Παπά, κατεβαίναμε τα Θεοφάνια εκεί και βαφτίζαμε τον Σταυρό στο "Ποταμάκι" άμα έτρεχε ή στο "πορταράκι", το μικρό λιμανάκι του Χωριού. Μερικοί μάλιστα τολμηροί βουτούσαν στην παγωμένη θάλασσα για να βγάλουν τον Σταυρό. Την άλλη μέρα πήγαιναν στην Εκκλησία κυρίως οι Γιάννηδες που γιόρταζαν και από την επομένη άρχιζε ο αγώνας της βιοτής.
16/10/08
Kρίσιμη στιγμή γιά τον πυροσβεστικό οργανισμό
Περιοδικό "Πυροσβεστικό Γίγνεσθαι" τεύχος 32 Απρίλιος -Ιούνιος 2008
8/9/08
ΣΤΙΣ ΚΑΛΕΝΔΕΣ ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ
*Tα στοιχεία που παραθέτει η εφημερίδα γιά προσωπικό και οχήματα προέρχονται από έρευνα της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης Πυροσβεστών
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)